ใหญ่เพื่อเอนกายพักผ่อน จากนั้นจึงหลับตาทั้งสองข้างลงและใช้เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ
ลู่เฉินที่อยู่ในขั้นสร้างรากฐานนั้น ตอนนี้เมื่อใช้เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ เขตพื้นที่ซึ่งเขาสามารถรับรู้และควบคุมก็ได้ขยายออกไปอีกกว่าหกจั้งเศษ
ดังนั้นสถานการณ์ภายในระยะหกจั้งนี้ ลู่เฉินจึงสามารถรับรู้ได้ทั้งหมด!
“ที่นี่ แมลงชุกชุมเสียจริง!”
เมื่อเห็นแมลงบินไปบินมาทั่วทุกพื้นที่ ลู่เฉินก็ได้แต่แปลกใจว่าเหตุใดแดนวิญญาณเขตที่หกนี้จึงมีแมลงเยอะมากมายนัก!
อย่างไรก็ตาม แม้แต่ผีเสื้อวิญญาณ นางก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองมาที่นี่ได้อย่างไร ดังนั้นลู่เฉินก็ยิ่งไม่รู้ และเขาก็ทำได้เพียงแค่ให้ความสนใจกับบริเวณรอบ ๆ นี้เท่านั้น
สำหรับหลันเย่า เขาดูกระวนกระวายมาก ถึงขนาดหยิบดอกไม้จากอีกด้านหนึ่งมาแล้วก็เด็ดกลีบมันทิ้ง
“ตกลง”
“ไม่ตกลง..”
….
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง บนพื้นก็เต็มไปด้วยกลีบดอกไม้ แม้แต่หลันเย่าก็ไม่รู้ว่าตนเด็ดดอกไม้ไปมากแค่ไหน
แต่ลู่เฉินที่อยู่อีกด้านหนึ่งกลับลุกขึ้นแล้วเอ่ยถามว่า “พิจารณาแล้วหรือยัง?”
“ข้า!” สีหน้าของหลันเย่าเต็มไปด้วยความกังวล
“เมื่อผ่านช่วงเวลานี้ไป เจ้าก็จะไม่มีโอกาสอีก ดังนั้นจงคิดให้ดี!”
จบประโยคของลู่เฉิน ภายในใจของหลันเย่าก็ร้อนใจขึ้นมา
“ถ้าไม่อยากถูกชายชุดดำพวกนั้นปล้นรากวิญญาณไป เจ้าก็จงทำตามที่ข้าบอก”
หลันเย่าถึงกับตกตะลึง “มันเกี่ยวพันอันใดกับพันธมิตรชิงรากวิญญาณพวกนั้น?”
“ข้ามีวิธีทำให้หลั