จ้าก็เป็นฝ่ายควบคุมใช่หรือไม่?”
“อืม!”
ลู่เฉินที่ได้ยินดังนั้นพึมพำออกมาทันที “ผีเสื้อวิญญาณควบคุมแมลงกลืนโลหิต เหตุการณ์เช่นนี้ข้าพึ่งเคยเห็นครั้งแรก!”
ผีเสื้อวิญญาณไม่รู้ว่าลู่เฉินหมายความว่าอย่างไร ทว่าในขณะนั้นเอง เขาก็ได้แสดงเคล็ดทลายอักขระออกมา!
แต่เขตกั้นนี้แข็งแกร่งเกินไป จำเป็นต้องใช้พลังปราณจำนวนมาก… ซึ่งปัญหาข้อนี้ทำให้ชายหนุ่มไม่มีทางเลือกอื่น เขาพลันใช้เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณเร่งดูดซับพลังปราณโดยรอบเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง ก่อนจะใช้เคล็ดทลายอักขระอีกครั้ง!
จากนั้นเขตกั้นก็แตกกระจายออกมาทันที
ผีเสื้อวิญญาณตกตะลึง “นี่มัน!”
“สำเร็จแล้ว เจ้าออกมาเถอะ” เมื่อลู่เฉินเอ่ยจบ ผีเสื้อวิญญาณก็บินออกมา จากนั้นมันก็บินไปรอบ ๆ ด้วยความดีใจ “ในที่สุดก็ออกมาได้แล้ว!!!”
“ไปเถอะ ออกไปพบกับผู้ที่ข้าต้องการให้เจ้าปกป้อง!”
คำพูดนี้ทำให้ผีเสื้อวิญญาณแปลกใจเล็กน้อย “ท่านไม่กลัวข้ากลับคำงั้นหรือ?”
“เมื่อสามารถปล่อยเจ้าออกมาได้ ข้าก็ย่อมสามารถผนึกเจ้าได้เช่นกัน!” ลู่เฉินตอบกลับด้วยความมั่นใจ
สิ่งนี้ทำให้ผีเสื้อวิญญาณหวาดกลัวขึ้นมา
ลู่เฉินเดินไปที่บันไดอย่างเงียบ ๆ ปล่อยให้ผีเสื้อวิญญาณบินตามหลังโดยไม่แม้แต่จะสนใจ
ครั้นแมลงที่อยู่รอบ ๆ บริเวณนั้นเห็นผู้นำของมันติดตามลู่เฉินไป พวกมันก็ต่างก็รู้สึกแปลกใจขึ้นมา
ทว่าลู่เฉินไม่ได้สนใจอาการตกใจของแมลงพวกนี้ และเดินออกจากถ้ำไปยังที่ที่ฮวาหลิงมู่กำลังรออยู
