ดอย่างหยิ่งยโส
หลังจากพูดจบ ชายร่างใหญ่เหล่านั้นก็กำหมัดแน่น กำปั้นขนาดใหญ่เหล่านั้นดูน่ากลัวอย่างมาก
แต่ลู่เฉินกลับมองไปที่ร้านค้าและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ที่นี่เล็กเกินไป ออกไปเล่นข้างนอกกันเถอะ”
”เล่น? เจ้าคิดว่าเฮยเฟิงผู้นี้มีอารมณ์จะเล่นกับเจ้าหรือ?” เฮยเฟิงถลึงตาใส่
“เช่นนั้นก็มาเถิด!” เมื่อลู่เฉินเห็นว่าพวกเขาไม่อยากออกไป จึงทำได้เพียงยื่นมือไปสะกิดท้าทาย
…คนตัวโตเหล่านั้นคิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะกล้าเป็นฝ่ายยั่วยุพวกเขาก่อน
ไม่เพียงแต่คนเหล่านี้เท่านั้น เถ้าแก่และคนที่มุงดูอยู่ด้านนอกก็ยังถูกดึงดูดไปด้วย
เฮยเฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา “สิ่งนี้จะทำให้เจ้ารู้ว่าผู้ฝึกกายเนื้อคืออันใด!”
ผู้ฝึกกายเนื้อก็คือผู้ที่ฝึกฝนร่างกายเป็นหลัก ไม่ได้ฝึกฝนพลังบ่มเพาะ ซึ่งโถงพิสุทธิ์ก็ได้ปลุกปั้นคนเหล่านี้มาโดยเฉพาะ เพื่อให้พวกเขาสั่งสอนพวกที่ไม่ดูตาม้าตาเรือในเมือง
แต่พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า ลู่เฉินจะไม่หวาดกลัวสักนิด และยังมีท่าทีพร้อมจะต่อสู้
สิ่งนี้ทำให้เฮยเฟิงโกรธเกรี้ยว เขาออกคำสั่งทันที ชายร่างใหญ่คนหนึ่งจึงเดินออกมา และคว้าแขนของลู่เฉินเอาไว้ คิดจะโยนลู่เฉินลงกับพื้น
แต่ผู้ใดจะรู้ว่ากำปั้นขวาของลู่เฉินจะกระแทกเข้าที่รักแร้ของชายร่างใหญ่อย่างรวดเร็ว
ตูม ตูม ตูม!
หมัดนั้นรัวต่อยออกไปอย่างรวดเร็ว
ทำให้ข้อต่อทั้งร่างของชายร่างใหญ่คล้ายจะหลุดออก จากนั้นเขาก็ส่งเสียงร้องทันที
ทุกคนในที่เกิดเหตุพลันตกตะ
