ยู่ไม่ไกลนั้น พวกเขาเองก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา “เขาจะจัดการพวกเราหรือไม่?”
“มากสุดพวกเขาก็สามารถจัดการกับผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานได้ แต่จะมาจัดการเรา? เจ้ารู้สึกว่าเป็นไปได้หรือ?” ตู๋ซานชิงยอมรับในความเก่งกาจของลู่เฉิน แต่สำหรับพวกเขาที่มีพลังขั้นหลอมแก่นแท้น่ะหรือ คงเป็นไปได้ยาก!
เมื่อจางเชียนได้ฟังก็รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย “เช่นนั้น เรารีบเข้าเมืองกันเถอะ!”
“ไป!”
ตู๋ซานชิงและจางเชียนที่อยู่ด้านหลังจึงรีบตามไปทันที
หลังจากเข้าเมืองมาแล้ว เรื่องที่ลู่เฉินทำให้คนของโถงพิสุทธิ์พ่ายแพ้นั้นก็ค่อย ๆ แพร่กระจายออกไป ทำให้คนจำนวนไม่น้อยต่างก็เคารพและศรัทธาในตัวลู่เฉิน แต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่รู้สึกว่าลู่เฉินไม่รู้จักประมาณตน
ไม่นานนัก ทั้งสองฝ่ายก็เกิดความขัดแย้งกันขึ้นมา
ทว่าลู่เฉินไม่ได้สนใจคนเหล่านี้ แต่กลับมองหาโรงเตี๊ยมสักแห่งเพื่อเข้าพัก
“ต่อจากนี้ พวกเราต้องทำอะไรหรือ?” สีหน้าของโจวกังเต็มไปด้วยความสงสัย ซึ่งลู่เฉินก็เพียงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ดังที่ข้าได้มอบหมายไปก่อนหน้านี้ เจ้าเพียงแค่ทำตามนั้นก็พอ”
โจวกังพยักหน้า “เช่นนั้นย่อมได้ ข้าจะช่วยเจ้าสำรวจอย่างละเอียด”
จากนั้นโจวกังก็ออกจากโรงเตี๊ยมไป
เมื่อลู่เฉินเดินมาถึงภายในห้องพัก เขาจึงสั่งให้ฮวาหลิงมู่รออยู่อีกด้านหนึ่ง และเข้าไปสอนเคล็ดวิชาหนึ่งให้แก่เจี่ยลัวที่อยู่อีกด้านหนึ่ง
เมื่อเจี่ยลัวได้ฟัง สีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นความสงสัย “ม
