ผนที่!”
“ไม่ทราบว่าพวกท่านต้องการเขตไหน?”
ฮวาหลิงมู่ไม่เข้าใจ “เขตไหน?”
“ที่นี่มีสิบเขต จากด้านนอกมายังด้านใน เขตที่หนึ่งถึงเขตที่สิบ และแต่ละเขตก็จะมีพื้นที่พักอาศัยอยู่หนึ่งแห่ง แต่ยิ่งเป็นสถานที่ที่ลึกเข้าไปก็จะยิ่งมีอันตรายมาก ขณะเดียวกันทุกแห่งก็ยังสามารถพบของดี ๆ ได้มากมาย” เถ้าแก่อธิบายด้วยรอยยิ้ม
ฮวาหลิงมู่ไม่ได้เข้าใจมากนัก ลู่เฉินจึงเป็นฝ่ายเอ่ยถาม “สิบเขตนี้ ช่วงนี้เขตใดที่มีพลังไอวิญญาณพฤกษาหนาแน่นที่สุด?”
“ไอวิญญาณพฤกษาหนาแน่นที่สุด?” เถ้าแก่แปลกใจที่ลู่เฉินถามเช่นนี้
“ใช่ เพียงแค่เจ้าบอกว่ามาเขตใดที่มีไอวิญญาณพฤกษาหนาแน่นมากที่สุดก็พอ”
เถ้าแก่ได้ยินแล้วก็เปิดลิ้นชักและตู้เพื่อค้นหา สุดท้ายก็พบกับสมุดหนังสัตว์สีเหลืองเล่มหนึ่ง “เขตที่หก แต่เขตที่หกนี้ ก็เป็นเขตที่ไม่สมบูรณ์ที่สุดเช่นกัน”
“ไม่สมบูรณ์ที่สุด?” ลู่เฉินสงสัย
เถ้าแก่อธิบายว่า “แผนที่เหล่านี้ของพวกข้า ทุก ๆ หนึ่งร้อยปีก็จะมีคนที่มีความเชี่ยวชาญคอยรวบรวมให้ใหม่มาตลอด แต่เขตที่หกนั้น นับตั้งแต่มีสิ่งแปลก ๆ เกิดขึ้นเมื่อช่วงหลายร้อยปีก่อน ก็ไม่มีผู้ใดกล้าผ่านไปใกล้ ๆ ดังนั้นจึงมีหลายสถานที่ที่ไม่สมบูรณ์”
ลู่เฉินได้ฟังแล้วก็แปลกใจ “สิ่งแปลกประหลาด?”
“ใช่ มักจะมีกลุ่มแสงสว่างสีเขียว ราวกับหิ่งห้อย แต่สิ่งนี้เวลาเจอผู้คนก็มักจะเจาะเข้าไปในร่างกาย จากนั้น คนคนนั้นก็จะเสียชีวิตไป”
“แล้วที่เจ้าบอกว่าเขตหกนั้นมีไอวิญญา
