นลั่วเริ่มจริงจัง “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าน้องสาวของข้าถูกวางยาพิษ?”
“พิษของน้องสาวเจ้าไม่ธรรมดา และเจ้าก็อยู่กับนางมานาน ดังนั้นเจ้าจึงพลอยติดพิษไปด้วยเล็กน้อย เพียงแค่เจ้ายังไม่รู้ตัว”
“ข้าก็โดนเหมือนกัน?” หงเหยียนลั่วรู้สึกขบขัน
ลู่เฉินยิ้มให้นาง “ครั้งแรกที่ข้าเห็นเจ้าเมื่อวานนี้ ข้าก็รู้ว่าเจ้าติดพิษแล้ว!”
”เป็นไปไม่ได้! ข้าไม่ได้ติดพิษ!” หงเหยียนลั่วยืนยัน
เมื่อเห็นนางปฏิเสธที่จะยอมรับ ลู่เฉินก็ยิ้มและเอ่ยว่า “เอาล่ะ เจ้าลองกำหมัดให้แน่นสักประเดี๋ยว แล้วดูว่าเกิดอะไรขึ้น”
หงเหยียนลั่วคิดว่าลู่เฉินกำลังทำให้ตนกลัว ดังนั้นนางจึงลองทำตาม
หลังจากนั้นไม่นาน สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
หมัดของหงเหยียนลั่วเริ่มปล่อยไอหนาวเย็นออกมา
“นี่… เกิดอะไรขึ้น?” หงเหยียนลั่วถึงกับตกใจ
ลู่เฉินอธิบายว่า “เนื่องจากเจ้ามีขั้นพลังบ่มเพาะแข็งแกร่งและพลังต้านทานของเจ้าดี พิษนั้นจึงไม่ส่งผลกระทบต่อเจ้ามากนัก แต่ตราบใดที่เจ้าประมาทหรืออ่อนแอ พิษเหล่านั้นจะแสดงออกมาผ่านกำปั้นของเจ้า!”
”นี่มัน…!” ตอนนี้หงเหยียนลั่วเชื่อแล้ว นางจึงคลายกำปั้น จากนั้นไอเย็นที่ว่าก็พลันหายไป
อาจื่อที่กลับมาเป็นปกติแล้วก็รีบพูดกับหงเหยียนลั่วว่า “นายหญิง ท่านให้เขารักษาท่านก่อนดีหรือไม่?!”
หงเหยียนลั่วคิดว่าข้อเสนอนี้ไม่เลว นางจึงจ้องเขม็งไปที่ลู่เฉิน “ตราบใดที่เจ้ารักษาข้าและน้องสาวของข้าให้หายได้ ข้าก็เต็มใจที่จะยอมสวามิภักดิ์ต
