ความสามารถหรือไม่?” ลู่เฉินยิ้ม
ทันทีที่เปล่งคำพูดเหล่านี้ออกมา หงเหยียนลั่วและอาจื่อต่างก็ตกใจ
ถึงอย่างไรเสียก็ไม่มีใครรู้ถึงความสัมพันธ์ของบุรุษผู้นั้นกับนาง แต่ตอนนี้ดูเหมือนลู่เฉินจะเข้าใจทุกอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว!
“ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ เจ้าก็ติดตามข้ามาตลอด เจ้าคงไม่คิดว่าข้าจะไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ หรอกกระมัง?” ลู่เฉินพูดสิ่งที่รู้ออกไป และนั่นจึงทำให้พวกนางทั้งลังเล ลำบากใจ และตกตะลึง!
”เป็นอย่างไร? เรามาเริ่มลองกันเลยดีหรือไม่?” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น
หงเหยียนลั่วมองไปที่อาจื่อ นางจึงเอ่ยออกมาว่า “นี่คือยาพิษตัวเดียวกับคนเมื่อวานนี้”
”โอ้? ง่ายดายเช่นนั้น?”
เมื่อเห็นลู่เฉินมีความมั่นใจขนาดนั้น อาจื่อก็เอ่ยอย่างนึกดูถูกว่า “อย่าขอให้คนอื่นทำแทนเจ้าก็พอ!”
”ทำแทนข้า?” ลู่เฉินยิ้มอย่างขมขื่น
”ไร้สาระ ด้วยความสามารถขั้นกลั่นลมปราณของเจ้า เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะมีฝีมือทางการแพทย์เก่งกาจถึงเพียงนั้น!” อาจื่อเอ่ยดูหมิ่น
”ถ้าเช่นนั้น …วันนี้ข้าจะให้พวกเจ้าได้เปิดโลก!” หลังจากที่ลู่เฉินกล่าวจบ เขาก็ขอให้สตรีข้าง ๆ นำแป้งมาให้
การกระทำนี้ทำให้อาจื่อและหงเหยียนลั่วสงสัย ว่าเหตุใดลู่เฉินจึงนำกองแป้งออกมา?
ในขณะนั้น ลู่เฉินก็ได้สลัดแป้งเหล่านั้นไปทางหนึ่ง
จากนั้นทุกคนก็ได้เห็นฉากที่น่าประหลาดใจ
เนื่องจากที่ใต้แป้งนั้น มีบางอย่างที่เป็นสีขาวโผล่ออกมาจำนวนนับไม่ถ้วน
หงเหยียนลั่วถึงกับตกใจ “แมลงล
