ขาก็ยังสงสัย “เจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่าเป็นเขา?”
จางเชียนจึงเล่าเรื่องความแค้นของตนให้ฟัง และเขาจึงได้รู้ว่าวันที่ลู่เฉินมาถึงเมือง อีกฝ่ายก็ได้ทำอะไรบางอย่างกับสมุนไพรของหอสมบัติสวรรค์เช่นกัน ดังนั้นชายหนุ่มผู้นั้นจึงน่าสงสัยที่สุด!
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าสมุนไพรทั้งหมดจะเกิดปัญหา!
”ดูแล้ว คงมีคนช่วยเขาแน่!” ตู๋ซานชิงยิ่งแน่ใจว่ามีคนอยู่เบื้องหลังลู่เฉิน ส่วนจางเชียน เขาก็ได้แต่เอ่ยด้วยความโกรธว่า “ใครกันที่สามารถเข้ามาที่นี่ได้โดยไม่มีผู้ใดรู้? จนแม้แต่พวกเราก็ยังไม่อาจสัมผัสถึงความผิดปกติได้!”
ตู๋ซานชิงส่ายหัวและพูดว่า “บางที มันก็ไม่จำเป็นต้องแอบเข้ามา!”
”หมายความว่าอย่างไร?”
”ตัวอย่างเช่นแมลงของข้าสามารถแอบเข้ามาในสวนของเจ้า แล้วกินสมุนไพรของเจ้าโดยที่เจ้าไม่ทันระวัง” ตู๋ซานชิงอธิบาย
ดวงตาของจางเชียนเบิกกว้าง “เจ้าคิดว่าเขาเลี้ยงแมลงหรือ?”
“เมื่อวานเขาเผาแมลงของข้าได้ หมายความว่ามีคนเลี้ยงแมลงอยู่เบื้องหลังเขา และคนคนนั้นควบคุมแมลงได้ดี ข้าคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเขาน่าจะควบคุมแมลงให้มากินสมุนไพรของเจ้า!” ตู๋ซานชิงวิเคราะห์
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จางเชียนก็เอ่ยอย่างกระวนกระวายว่า “พี่ตู๋ ท่านต้องล้างแค้นให้ข้า มิฉะนั้นหากหอสมบัติสวรรค์สาขาหลักไต่สวนลงมา ข้าจะเจอปัญหาใหญ่!”
”วางใจ ข้าจะหาทางค้นหาว่าเกิดอะไรขึ้น!” ตู๋ซานชิงในยามนี้เกลียดลู่เฉินเข้ากระดูกดำ ดังนั้นเขาจึงพาจางเชียนจากไปทันที
