ส่วนข่าวเรื่องสมุนไพรเหี่ยวเฉาของหอสมบัติสวรรค์น่ะหรือ? แน่นอนว่ามันย่อมแพร่กระจายไปทั่วเมืองอย่างรวดเร็วอย่างไม่อาจควบคุม!
แม้กระทั่งเรื่องที่ตู๋ซานชิงสงสัยว่าเบื้องหลังของลู่เฉินคือผู้ใช้แมลงก็ยังแพร่กระจายออกไป
หงเหยียนลั่วซึ่งอยู่บนหอคอยฝั่งตรงข้ามคฤหาสน์ได้ยินเรื่องนี้ก็พลันขมวดคิ้วแล้วเอ่ยว่า “แต่เมื่อคืนนี้เราจับตามองเขาตลอด และไม่เห็นใครช่วยเขาเลย!”
อาจื่อกล่าวเสริมขึ้นว่า “ถ้าบอกว่ามีคนช่วยเหลือ สู้บอกว่าเขามีสมบัติล้ำค่าที่ร้ายกาจติดตัว ทำให้เขาสามารถดูดซับพลังปราณของสมุนไพรวิญญาณในหอผ่านสุญญะได้จะดีกว่า”
“ดูดซับผ่านสุญญะ?” หงเหยียนลั่วเริ่มสงสัย
อาจื่อพยักหน้าและกล่าวว่า “เมื่อคืนนี้ เขานั่งสมาธิอยู่ใกล้กับหอสมบัติสวรรค์ และพลังปราณของเขายังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นข้าจึงเดาว่ามันน่าจะเป็นสมบัติล้ำค่าบางอย่าง”
”คำพูดของเจ้าน่าจะเป็นไปได้”
“แต่มันเป็นสมบัติล้ำค่าอันใดกันเล่า? คาดไม่ถึงว่ามันจะทรงพลังมากจนสามารถกลืนกินพลังปราณของสมุนไพรวิญญาณกลางสุญญะได้” อาจื่อรู้สึกเหลือเชื่อ
”ดูเหมือนว่าสิ่งนี้จะมหัศจรรย์กว่าที่พวกเราคิดไว้มาก” หงเหยียนลั่วพึมพำ
“นายหญิง จากนี้จะทำอย่างไรต่อไป?”
”เขาต้องการดึงข้าเป็นพวกและขอให้ข้ายอมสวามิภักดิ์ต่อเขา ดังนั้นข้าจะใช้โอกาสนี้ทดสอบ!” หลังจากหงเหยียนลั่วกล่าวจบ นางก็ขอให้อาจื่อเตรียมของขวัญมากมาย
หลังจากนั้นไม่นาน หงเหยียนลั่วก็พาอาจื่
