้าไม่เชื่อข้า เจ้าก็รีบกลับไปที่หอสมบัติสวรรค์ของพวกเจ้า และตรวจสอบวัตถุดิบในร้านของเจ้าว่ามันเสียหมดหรือยัง”
”เสียเหรอ เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ?” จางเชียนไม่เชื่อเรื่องไร้สาระของลู่เฉิน และแม้แต่คนรอบข้างก็ยังรู้สึกว่าลู่เฉินกำลังหลอกลวง
”หากเจ้าไม่เชื่อ เจ้าก็ให้คนกลับไปดูได้” ลู่เฉินอมยิ้ม
”ได้ ข้าจะให้คนไปดู”
จากนั้นจางเชียนก็หันไปกล่าวกับเจ้าของโรงเตี๊ยมว่า “เจ้าช่วยจัดคนไปดูหน่อย”
เถ้าแก่ผู้นั้นทำได้เพียงให้เสี่ยวเอ้อคนหนึ่งไปดูที่หอสมบัติสวรรค์
จากนั้นจางเชียนก็หันมามองลู่เฉินด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง “เจ้าหนู คอยดูว่าอีกเดี๋ยวเจ้าจะมีข้อแก้ตัวอย่างไร”
ลู่เฉินฉีกยิ้มโดยไม่พูดอะไร ไม่นานเขาก็หลับตาลงและสำแดง ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ โดยมีเป้าหมายคือหอสมบัติสวรรค์ ทว่าเขาไม่ได้ใช้ออกเต็มสิบส่วน
เห็นเพียงสมุนไพรเหล่านั้นถูกดูดพลังจิตวิญญาณไปไม่น้อยภายใต้เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณของลู่เฉินนี้ทำให้สมุนไพรวิญญาณจำนวนมากซึ่งแต่เดิมเต็มไปด้วยพลังงานจิตวิญญาณค่อย ๆ เหี่ยวเฉาลงไปไม่น้อย
แต่สิ่งนี้กลับไม่มีใครสังเกตเห็น เพราะไม่มีใครคิดว่าอยู่ ๆ สมุนไพรวิญญาณจะเหี่ยวเฉาได้ทันที ดังนั้นเสี่ยวเอ้อในร้านจึงกำลังพูดคุยเล่นกันอยู่
ไม่นานนักเสี่ยวเอ้อของโรงเตี๊ยมก็เข้ามา และถามสถานการณ์กับพวกเขา ซึ่งเสี่ยวเอ้อพวกนั้นก็ได้เดินไปตรวจสอบอย่างเกียจคร้าน แต่เมื่อพวกเขาพบว่าสมุนไพรวิญญาณที่นี่พากันเหี่ยวเฉา คนเหล่
