่นี่”
”ข้าคือสมบัติล้ำค่าของใต้เท้าเสี่ยโหยว ข้ามีนามว่าเสี่ยขวง และหลังจากที่ใต้เท้าเสี่ยโหยวตายจากไป ข้าก็เร่ร่อนอยู่ในมหาทวีปจิ่วโหยว ก่อนในที่สุดเมื่อพันปีก่อน… คนของสำนักพฤกษาสวรรค์ก็ได้ตัวข้าไป และผนึกข้าไว้ที่นี่”
“เหตุใดต้องผนึกเจ้า?” ลู่เฉินงงงวย
”เพราะพวกเขาต้องการกำจัดข้า! เพื่อที่จะได้ควบคุมศาสตราวุธวิถีมารโดยสมบูรณ์!”
”ผู้ฝึกตนพวกนั้นจะต้องการศาสตราวุธวิถีมารไปเพื่ออันใด?”
”ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน” เสี่ยขวงตอบอย่างหดหู่ ส่วนลู่เฉินก็ถามต่ออีกว่า “แล้วสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ทำอันใดได้”
”พัดโลหิตขจรนี้ทำให้ใช้เคล็ดวิถีมารสร้างการโจมตีเป็นรูปพัดได้ มันทรงพลังและให้ผลเป็นวงกว้าง” เสี่ยขวงอธิบาย
หลังจากที่ลู่เฉินเข้าใจ เขาก็เอ่ยพึมพำออกมา “ดูเหมือนว่าเถียนอวิ๋นเมิ่งจะอยากได้สมบัติล้ำค่านี้เพราะระยะการโจมตีที่กว้างของมัน”
เสี่ยขวงไม่รู้ว่าลู่เฉินพึมพำอะไร แต่มันก็ได้เอ่ยอย่างกระวนกระวายว่า “ตอนนี้เจ้าควบคุมพัดได้หรือยัง?
”ได้! ทว่าอีกเดี๋ยวพวกเขาต้องหาทางกักเจ้าอย่างแน่นอน ดังนั้นหลังจากที่เข้าควบคุมศาสตราวุธวิถีมารแล้ว เจ้าจงไปยังที่แห่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว เมื่อเจ้าไปถึงที่นั่นแล้วเจ้าจะปลอดภัย” ลู่เฉินกำชับ
“ที่ใด?”เสี่ยขวงถามอย่างกังวล
หลังจากที่ลู่เฉินบอกถ้ำที่ตนอยู่ มันก็ส่งเสียงอือขานรับแล้วพูดว่า “เอาล่ะ ข้าจะเริ่มแล้ว!”
ครั้นเอ่ยจบ เสี่ยขวงก็เริ่มชิงการควบคุมพัดโลหิตขจร
ครู่ต
