กศิลาวิญญาณและวัตถุพิเศษจำนวนมาก ดังนั้นตราบใดที่พวกมันยังมีจิตวิญญาณ ลู่เฉินก็ย่อมสัมผัสถึงพวกมันได้!
นี่คือสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวเกี่ยวกับวิชาหมื่นวิญญาณ
เถียนอวิ๋นเมิ่งทั้งโกรธทั้งร้อนใจ นางรีบหนีลงใต้ดิน คิดจะซ่อนตัวในนั้นเพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็น
”ข้า… ข้าไม่เชื่อว่าเช่นนี้ก็จะยังไม่อาจหลบสายตาเจ้าได้!” เถียนอวิ๋นเมิ่งบ่นขณะซ่อนตัวอยู่ภายในใต้ดินอันมืดมิด ทว่าจู่ ๆ เสียงหัวเราะและเสียงเย้ยหยันของลู่เฉินก็ดังมาจากร่างกายนาง “เจ้าว่าเจ้าซ่อนตัวอยู่ที่ไหนนะ?”
จากภายในร่าง?
เถียนอวิ๋นเมิ่งถึงกับหน้าเปลี่ยนสี “เจ้าซ่อนตัวอยู่ที่ใดกันแน่?”
เถียนอวิ๋นเมิ่งมีสมบัติล้ำค่ามากมายอยู่กับตัว และวิชาหมื่นวิญญาณของลู่เฉินก็สามารถสัมผัสถึงมันได้เช่นกัน ทว่าเถียนอวิ๋นเมิ่งไม่รู้ และยังคงค้นหาไปทั่วเรือนร่างของตน ปากก็สาปแช่งออกมาว่า “เจ้าคนต่ำต้อย เจ้ามันสุภาพบุรุษจอมปลอม!”
“ส่วนเจ้า เจ้ามันนังตัวเหม็น ข้าไม่สนใจแล้ว!”
”เจ้าพูดอีกครั้งซิ!” เถียนอวิ๋นเมิ่งกำลังจะเป็นบ้าเพราะความโกรธ
ลู่เฉินยิ้ม “ข้าบอกว่าข้าไม่สนใจเจ้า!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งจึงตอบกลับไปด้วยโทสะ “เจ้า! เจ้าคอยดูนะ ข้า… ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้น ๆ เดี๋ยวนี้!”
เถียนอวิ๋นเมิ่งสบถเสร็จก็รีบร้อนออกจากที่นี่และไปซ่อนตัวอยู่ในบรรดาศิษย์ขั้นสร้างรากฐาน พร้อมกับเข้าควบคุมคนเหล่านั้นให้พากันออกไปจากสำนักพฤกษาสวรรค์
เมื่อออกห่างมาระยะหนึ่ง เถียนอวิ๋นเม
