้ที่อยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้ฉีกยิ้ม “อีกประเดี๋ยว ข้าจะให้ซองแดงแก่ศิษย์น้องทุกคน เป็นอย่างไร?”
ฝูงชนได้ยินเช่นนั้นก็พากันชื่นชมยินดีและโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น
หลังจากที่ฮวาหลิงมู่ได้เห็นผู้คนมากมาย และยังได้เห็นงานแต่งงานที่งดงามเช่นนี้ นางก็พลันเอ่ยถามลู่เฉินด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า “นี่หมายความว่ามีคนกำลังจะแต่งงานงั้นหรือ?”
“ใช่” ลู่เฉินกล่าว
“แล้วเจ้าจะยังไปอีกจับตัวคนผู้นั้นหรือ?” เมื่อฮวาหลิงมู่เห็นผู้คนมากมาย นางก็รู้สึกว่างเปล่าเล็กน้อย ส่วนชายหนุ่มเพียงเอ่ยถามเบา ๆ ว่า “เจ้าไม่อยากแก้แค้นหรือ?”
“ข้าอยาก แต่คนมากเกินไป ข้ากลัวว่ากว่าจะหาผู้ชายคนนั้นพบก็คงถูกคนเหล่านี้โยนออกไปก่อน!” ฮวาหลิงมู่รู้สึกหดหู่
ลู่เฉินฉีกยิ้ม “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะทำให้คนอื่นไม่กล้ารังแกเจ้า”
“เจ้าหมายความว่ายังไง?” ฮวาหลิงมู่ไม่รู้ว่าลู่เฉินกำลังจะทำอะไร ทว่าลู่เฉินไม่ตอบ เขาเพียงเดินออกไปทั้งแบบนั้น
ฮวาหลิงมู่เบิกตากว้างทันที “นี่เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?”
ทว่าลู่เฉินเดินออกไปแล้ว ดังนั้นฮวาหลิงมู่จึงทำได้เพียงติดตามไปอย่างรวดเร็ว
ยามนี้ทุกคนกำลังจมอยู่ในเสียงฆ้องและกลอง ส่วนลู่เฉิน กำลังเดินตรงไปที่บันได
เหล่าศิษย์ของสำนักพฤกษาสวรรค์ขณะนี้กำลังอยู่ในช่วงปีติยินดี ทว่าเมื่อเห็นชายแปลกหน้าปรากฏตัวขึ้น ทุกคนก็พากันหันมองด้วยความสงสัย
แต่เมื่อคนเหล่านี้เห็นฮวาหลิงมู่ก็ร้องตะโกนทันทีว่า “ดูสิ นังหนูต
