เป้าหมายคือกลุ่มผู้ฝึกตนในชุดเขียว!
ทว่ามีหรือที่อีกฝ่ายจะไม่ระวังตน ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ากลุ่มยกมือขวาขึ้นอย่างสบาย ๆ ก่อนจะตบมันลงกลางอากาศ
แรงลมจากฝ่ามือทะยานออกพุ่งตรงเข้าหาฮวาหลิงมู่ทันที!
ทว่าฮวาหลิงมู่ที่กำลังโกรธเคืองไม่สนใจฝ่ามือนั้นแม้แต่น้อย ลู่เฉินจึงได้แต่ก้าวไปข้างหน้าอย่างจนปัญญา เขาคว้าแขนของนางเอาไว้ ก่อนจะลากเด็กสาวตัวน้อยมาหลบอยู่ด้านหลังตน พร้อมใช้ ‘กำแพงพันชั้น’ มาต้านทานฝ่ามือนั้น
ปัง!
ฝ่ามือนี้กระแทกกับกำแพงอย่างแรง ทว่ามันก็ถูกลู่เฉินต้านทานไว้อย่างง่ายดาย ซึ่งภาพที่เกิดขึ้นก็ทำให้สีหน้าของคนในสำนักพฤกษาสวรรค์เปลี่ยนสีไปในทันที!
ฮวาหลิงมู่เองก็ตกตะลึงเช่นกัน ทว่านางก็ยังไม่ละความตั้งใจเดิม คิดจะออกไปต่อสู้กับคนพวกนั้นอีก ลู่เฉินจึงเอ็ดว่า “อยู่เฉย ๆ!”
“ข้าจะแก้แค้น!”
“วางใจ ข้าจะล้างแค้นแทนเจ้าเอง!” เมื่อเอ่ยจบ ชายหนุ่มก็เดินไปหาผู้ฝึกตนเหล่านั้น ทำให้พวกเขาหวาดกลัวจนถอยร่นไป ก่อนคนชุดเขียวที่อยู่ด้านหน้ากลุ่มจะเอ่ยขู่ขึ้นว่า “เจ้าหนุ่ม ข้า… ข้าเป็นศิษย์ของสำนักพฤกษาสวรรค์ มู่หลง!”
“เจ้าเป็นใครไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือเจ้ามาหาเรื่องข้า!” ลู่เฉินกุมกระบี่สยบเก้าทิศไว้แน่น เขาเดินตรงไปไม่แม้แต่จะชะงัก
เมื่อมู่หลงเห็นท่าทีเช่นนี้จึงพูดอย่างกังวลว่า “เจ้า… เจ้าคิดจะเป็นศัตรูกับสำนักพฤกษาสวรรค์ของเราหรือ?”
ลู่เฉินไม่ได้พูดอันใดไร้สาระ เขาเพียงขยับตวัดฟันส่งปราณกระบี
