ี่ยลัวเป็นคนถัดไป
ก่อนที่ลู่เฉินจะเอ่ยปาก เจี่ยลัวคนนี้ก็สื่อสารกับเขาว่า “ข้าต้องการติดตามเจ้า!”
ลู่เฉินรู้ดีว่าพิษศพอาจถูกกระตุ้นได้ตลอดเวลา ซึ่งนั่นจะทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นซากแห้งอีกครั้ง “ก็ได้ เจ้าติดตามข้าไป”
หลังจากนั้นลู่เฉินและคนอื่น ๆ จึงพากันติดตามหมาป่ายมโลกเก้าหางที่คอยคุ้มกัน ซึ่งนำขบวนเดินทางมาจนพ้นเขตที่เก้า
ปิงหลิวหลีไม่มีผู้ใดให้คุยด้วย ด้วยความเหงาปาก นางจึงเข้าไปวุ่นวายกับลู่เฉิน “หมาป่ายมโลกเก้าหางตัวนี้ดูเหมือนจะชอบเจ้านะ”
“ข้ารักษามันจนหาย มันย่อมชอบข้า มีปัญหาอะไรหรือ?” ลู่เฉินพูดอย่างสบาย ๆ แต่ปิงหลิวหลีกลับรู้สึกว่ามันไม่ได้ง่ายดายอย่างนั้น
ดังนั้นนางจึงซักถามลู่เฉินต่อว่าเคยมาที่นี่หรือไม่ ทว่าลู่เฉินไม่ได้อธิบายสิ่งใด เพียงเดินไปตามทางอย่างเงียบงัน
…
เมื่อพวกเขาเดินออกจากหุบเขาอสูรเมฆามาได้ไม่ไกลนัก ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้น เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้คือคนจากสำนักเก้าสุขสงบ และผู้นำกลุ่มขบวนก็คือหยานเยว่!
หยานเยว่เป็นคนเคร่งขรึมและเย็นชา ยิ่งไปกว่านั้นเรือนกายยังแผ่ไอเย็นประหลาดออกมาอย่างต่อเนื่องด้วย!
“ข้าต้องการประลองกับเจ้า!” หยานเยว่พูดอย่างเคร่งขรึม
ปิงหลิวหลีรู้ว่าคนเหล่านี้มาจากสำนักเก้าสุขสงบ ดังนั้นในขณะที่กำลังจะเปิดปากพูด ลู่เฉินกลับกล่าวขึ้นมาเสียก่อนว่า “เจ้าดื้อรั้นขนาดนี้เชียวหรือ?”
“ไร้สาระ!” หยานเยว่จ้องเขม็งขณะเอ่ย
“เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข
