ข็มแล้วเอ่ยว่า “มันคือเข็มหุ่นเชิด!”
“เข็มหุ่นเชิด?” ปิงหลิวหลีเผยท่าทางตกตะลึงระคนหวาดกลัว ส่วนลู่เฉินก็หยิบสิ่งที่คล้ายกันนี้ออกจากร่างคนเหล่านั้น ทำให้พวกเขากลายเป็นซากร่างที่ตายตกไปทีละคน
ผลลัพธ์นี้ทำให้ใบหน้าของปิงหลิวหลีถึงกับย่ำแย่ “มันเกิดขึ้นได้อย่างไร!”
“มีใครบางคนหมายหัวข้าอยู่!” ลู่เฉินนึกถึงภาพการท้าทายก่อนหน้านี้
“มุ่งเป้าไปยังเจ้า? หรือว่าเป็นสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์?
“มันก็ไม่แน่!” ลู่เฉินส่ายหัว ขณะที่ปิงหลิวหลีหน้าเปลี่ยนสีในพลัน “พวกมันหมายจะเล่นงานสำนักเก้าสุขสงบ?”
“คนเหล่านี้เป็นศิษย์ของสำนักเก้าสุขสงบ หากคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เป็นคนของสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์จริง เช่นนั้นก็เพียงให้คนมาจัดการ ไม่ใช่ใช้หุ่นเชิดศพเช่นนี้! เพราะการฝังเข็มชนิดนี้ลงไป มันจำเป็นต้องทำตอนที่เป้าหมายหลับไม่ได้สติจึงจะสำเร็จ!” ลู่เฉินอธิบาย
ปิงหลิวหลีหน้าปลี่ยนสีอีกครา “เช่นนั้นก็มีคนในสำนักเก้าสุขสงบที่ต้องการชีวิตเจ้า เป็นเหตุให้เมื่อคนเหล่านี้หลับสนิท อีกฝ่ายก็จัดการใช้เข็มพวกนี้ทันที?”
“อืม!”
“จะเป็นผู้ใดกัน?” ปิงหลิวหลีกังวลใจ ขณะที่ลู่เฉินฉีกยิ้ม “มีโอกาสที่จะเป็นผู้อาวุโสรองมากที่สุด แต่นี่เป็นเพียงการคาดเดา หากจะให้แน่ใจก็ต้องสืบสาวราวเรื่องเสียก่อน!”
ปิงหลิวหลีโกรธจนควันแทบออกหู “เจ้าผู้อาวุโสรองบัดซบนั่น!”
“อย่าร้อนใจไป รอกลับไปที่สำนักเก้าสุขสงบแล้วค่อยว่ากัน!”
“ไป!” ปิงหลิวหลี
