คิดจะทำอะไรกันแน่ ทว่าลู่เฉินก็ได้เอ่ยเร่งอีกครั้งพร้อมรอยยิ้ม “มาเลย!”
ทันทีที่สิ้นเสียง เบื้องหน้าหมาป่ายมโลกเก้าหางพลันปรากฏใบมีดวายุเปล่งแสงวาบวับ และเป้าหมายของมันก็คือลู่เฉิน!
ทว่าเพื่อไม่ให้ลู่เฉินได้รับบาดเจ็บ หมาป่ายมโลกเก้าหางจึงจงใจควบคุมพลังเพื่อให้ใบมีดวายุอยู่แค่ขั้นกลั่นลมปราณระดับห้าหรือหกเท่านั้น
แต่เมื่อใบมีดวายุปะทะร่างของลู่เฉิน รอบตัวชายหนุ่มกลับมีม่านโปร่งใสปรากฏขึ้น และดูดซับใบมีดวายุเข้าไป!
ในเวลาเดียวกัน ลู่เฉินก็พบว่าจุดชีวิตหนึ่งในเก้าเริ่มเกิดปฏิกิริยา ทว่าก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
“ดูเหมือนว่าจะไม่พอ!” หลังจากที่เอ่ยจบ ลู่เฉินก็มองไปทางหมาป่ายมโลกเก้าหางอีกครั้ง “แรงกว่านี้อีก!”
“เท่าใด?” หมาป่ายมโลกเก้าหางเป็นกังวลว่าจะพลาดจึงถามอย่างลังเล ทว่าชายหนุ่มกลับบอกให้อีกฝ่ายใช้พลังที่เทียบเท่ากับขั้นสร้างรากฐานซะอย่างนั้น!
หมาป่ายมโลกเก้าหางพลันตกใจจนสะดุ้งโหยง “นี่… มันไม่ดีกระมัง!”
“ข้าบอกให้เจ้าโจมตี เจ้าก็โจมตี!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หมาป่ายมโลกเก้าหางก็ทำได้เพียงต้องปฏิบัติตาม ส่วนโจวอวี๋และพวกต่างพากันคิดว่าชายหนุ่มบ้าไปแล้ว ทว่าฉากที่เกิดขึ้นต่อมากลับทำให้พวกเขาต้องตกตะลึง!
พวกเขาเห็นเพียงหลังจากที่หมาป่ายมโลกเก้าหางปล่อยใบมีดวายุที่ทรงพลังกว่าเดิม มันก็พลันถูกม่านกั้นดูดเข้าไปอยู่ดี
ลู่เฉินมองสำรวจร่างกายของตนเองอีกครั้ง เขาพบว่าจุดแสงจุดนั้นหดเล็กลงจากข