ลั่ง!” หมาป่ายมโลกเก้าหางกล่าวอย่างเจ็บปวด
“วางใจเถอะ ไม่มีแมลงตัวใดที่ข้าจัดการไม่ได้!”
ลู่เฉินเอ่ยจบก็สูดหายใจเข้าลึก และชักนำพลังจากหนึ่งในเก้าจุดชีวิตของตนทันที!
นั่นคือภพของแดนแมลงบรรพกาลที่ลู่เฉินจุติเป็นราชันย์แมลงบรรพกาล!
เมื่อลู่เฉินสำแดงพลังของราชันย์แมลงบรรพกาลออกมา กลิ่นอายแห่งราชันย์ ก็ทำให้หนอนดูดวิญญาณจากแดนทมิฬตกใจจนไม่กล้าเคลื่อนไหว
“นี่มัน!” หมาป่ายมโลกเก้าหางตกใจ ส่วนลู่เฉินก็เดินไปจับแมลงตัวนั้นไว้ด้วยมือข้างเดียวอย่างง่ายดาย
แต่ในขณะที่สัมผัสหนอน เงาลวงตาสายหนึ่งพลันก่อตัวขึ้นกลางอากาศ และเงาลวงตานี้… มันก็คือจิตสำนึกที่ผู้เป็นเจ้าของหนอนทิ้งไว้!
เห็นเพียงจิตสำนึกของเงาดำลอยอยู่ตรงนั้นราวกับภาพมายา ก่อนที่จะมีเสียงอันสง่างามเปล่งออกมา “ใครก็ตามที่กล้าช่วยหมาป่ายมโลกเก้าหาง มันผู้นั้นจะถือเป็นศัตรูข้า!”
“เจ้าทำร้ายมันหรือ?” เมื่อเห็นเงาดำนั้น สีหน้าของลู่เฉินก็พลันกลายเป็นเย็นเยือก
เสียงหึ่ง ๆ ดังขึ้น “อันใดเล่า? เจ้าไม่พอใจหรือ?”
“เจ้ารู้ผลที่ตามมาจากการรังแกมันหรือไม่?” ดวงตาของลู่เฉินเปล่งประกายเย็นชา ก่อนที่ฝ่ายตรงข้ามจะเอ่ยอย่างขำขัน “ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใคร ทางที่ดีที่สุดคืออย่ายุ่งดีกว่า มิเช่นนั้นเมื่อข้ารู้ว่าผู้ใดเป็นคนช่วยมัน ข้าก็จะทำให้แน่ใจว่าคนผู้นั้นจะมีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย!!”
“ข้าว่าคนที่จะเป็นเช่นนั้น …คือเจ้าต่างหาก!” ลู่เฉินไม่สนใจ เ
