ุญญะ แล้วทะลวงผ่านปราณสีแดงเพลิงนั้นอย่างง่ายดายราวกับเจาะกระดาษเปียก!
ตู้มมม!
พลังปราณที่แผ่ปกคลุมรอบกายหงซานแตกสลายในทันที ส่วนตัวคนถูกกระแทกนั้นปลิวออกไปไกลตามแรงส่ง!
“อั้ก!” หลังจากที่หงซานเซถอยออกไปหลายก้าว ใบหน้าของเขาก็ซีดลงทันที เช่นเดียวกับรสคาวสนิมที่ตีขึ้นผ่านลำคอ ก่อนจะกลั้นไม่ไหวแล้วทะลักออกปาก!
ผู้คนจากสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ต่างหวาดกลัวกับภาพที่เห็น
แววตาหงซานฉายความหวาดกลัวออกมาขณะจ้องมองอีกฝ่าย สุดท้ายก็ตะโกนขึ้นว่า “ถอนตัว!”
ไม่รอช้า ผู้คนจากสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ตั้งท่าพร้อมจากไปทันที ทว่าลู่เฉินกลับชิงตะโกนขึ้นเสียก่อน “แล้วคนพวกนี้เล่า เจ้าไม่เอากลับไปแล้วหรือ?”
หลังจากที่ลู่เฉินเอ่ยจบ เขาก็เหวี่ยงกระบี่ฟาดฟัน ร่างของกลุ่มคนที่เคยใส่ร้ายเขาพลันลอยขึ้นฟ้า ก่อนจะตกกระแทกลงพื้น ทั่วร่างพวกเขาอาบด้วยโลหิต เกิดบาดแผลขึ้นมากมาย กระดูกในกายพลันหัก สภาพคนเหล่านั้นบาดเจ็บสาหัสไม่น้อย!
หงซานรีบตะโกนบอกศิษย์บางคนโดยรอบทันที “เร็วเข้า ไปดึงพวกเขากลับมา!”
ลู่เฉินได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ลืมเอ่ยสำทับอย่างเย็นชาว่า “หลังจากที่เจ้ากลับไปแล้ว จงบอกทุกคนในสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ให้ดี หากคิดใส่ร้ายป้ายสีข้า… มันผู้นั้นต้องได้รับผลกรรมในเร็ววัน!”
เมื่อศิษย์สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ได้ยิน พวกเขาต่างนึกละอายใจขึ้นมา
ขณะที่ด้านหลังลู่เฉินนั้น ศิษย์จากสำนักเก้าสุขสงบต่างพากันส่งเสียงสนับสนุน
“บุตรศักดิ์
