หยวนทั้งสิ้น!”
“แต่… แต่พระชายามิได้รับบาดเจ็บ! เพราะมีพยัคฆ์เทพจุติปรากฏกาย! พยัคฆ์เทพจุติมาช่วยคุ้มครองพระชายาและขย้ำสุนัขพวกนั้นจนหนีไป! พระชายาเป็นผู้มีบุญบารมีสูงส่งยิ่งนัก!”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยวนหลิงเอ๋อร์ก็ลนลานรีบคุกเข่าลงกับพื้น “เรื่องที่หลิงเอ๋อร์มิได้ทำ หลิงเอ๋อร์ย่อมมิยอมรับ! เจ้าคนผู้นี้มีเจตนาร้าย หวังจะทำลายชื่อเสียงความบริสุทธิ์ของข้า!” เพราะนางรีบคุกเข่าลง จึงมิได้ทันสังเกตเห็นว่าซุนเฉิงได้ลอบหยิบป้ายหยกขาวมันแพะออกมา…
“เช่นนั้นหรือ?” มู่หวังเฟยที่เพิ่งตรวจสอบแขนเสื้อข้างขวาของหลี่เยว่หานเสร็จสิ้น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
