ต่ยังคงพรหมจรรย์ แม้จะไม่ใช่การแต่งงานครั้งแรก ทว่ายังคงเป็นคุณหนูใหญ่แห่งจวนอู่กั๋วกง การมางานครั้งนี้ก็เหมือนมาหาบ้านสามีใหม่นั่นแหละ!”
เมื่อได้ยินคำของฮองเฮา มู่หวังเฟยก็หยิบเมล็ดแตงโมขึ้นมาพลางทอดถอนใจ “เฮ้อ แต่ใครบ้างล่ะจะไม่รู้ว่าแม่นางหย่าผู้นี้ ปักจิตปักใจอยู่เพียงแค่น้องเหวินจั๋วของเราเท่านั้น”
สิ้นคำพูดนั้น ฮองเฮาและหลี่เยว่หานต่างก็ได้สติพร้อมกัน “เรื่องที่สวนสุนัขล่าเนื้อ เป็นฝีมือของนางงั้นหรือ?”