่รู้สึกถึงความเย็นเยือกแม้แต่น้อย กลับรู้สึกอบอุ่นสบายอย่างยิ่ง
“พระชายาเสด็จมาแล้ว!” เรื่องที่หลี่เยว่หานโปรดปรานอาหารและสุราของหอฝานเทียนนั้นเป็นที่รู้กันไปทั่วทั้งเมืองหลวง
ตามปกติแล้ว หากสตรีทั่วไปมาที่นี่ในยามนี้ แม่เฒ่าเนี้ยย่อมต้องรีบเชิญตัวออกไปทันที
แต่กับหลี่เยว่หานนั้นต่างออกไป นางมิได้มาหาความสำราญแบบบุรุษ แต่นางมาเพื่อลิ้มรสอาหารโดยเฉพาะ
มิใช่แค่มากินเฉย ๆ แต่นางยังมาช่วยติชมเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องของพ่อครัวอีกด้วย
นับตั้งแต่หลี่เยว่หานเริ่มมาทานอาหารที่นี่ รสชาติอาหารของหอฝานเทียนก็ดีขึ้นผิดหูผิดตา จนแม้แต่คุณหนูและฮูหยินตระกูลดังมากมายยังพากันมานั่งพักผ่อนทานของอร่อยในช่วงกลางวัน
“อืม… เอาห้องระดับสวรรค์ห้องเดิม” หลี่เยว่หานเอ่ยพลางยื่นที่ซุกมือให้เด็กรับใช้ช่วยถือไว้ แล้วถอดผ้าคลุมไหล่ออก
“เอ่อ…” แม่เฒ่าเนี้ยได้ยินเช่นนั้นก็สีหน้าลำบากใจขึ้นมาทันที “พระชายา ห้องระดับสวรรค์ในวันนี้… มีแขกจองไว้แล้วเจ้าค่ะ”
