บทที่ 596 สวีซิ่งอี้กับการกินหม้อไฟครั้งแรก
ภายในห้องรับรองส่วนตัวที่หรูหราที่สุดของภัตตาคารแปดเซียน หลี่เยว่หานพาแม่นางน้อยอย่างสวีอวิ้นเอ๋อร์มานั่งเผชิญหน้ากับเวินเทียนเหล่ย และสวีซิ่งอี้ที่กำลังทำหน้าบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด
เสี่ยวเอ้อทยอยยกผักและเนื้อที่สดใหม่ขึ้นมาวางบนโต๊ะ หลี่เยว่หานคีบเนื้อลงไปแกว่งในน้ำซุปให้สวีอวิ้นเอ๋อร์อย่างคล่องแคล่ว ส่วนเวินเทียนเหล่ยนั้นก้มหน้าก้มตากินอย่างสำราญใจโดยไม่สนใจใคร
สวีซิ่งอี้ไม่เคยย่างกรายมากินหม้อไฟที่ภัตตาคารแปดเซียนเลยสักครั้ง เหตุผลก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่เขาเข้าใจผิดคิดว่า ‘หม้อไฟ’ คือการเอาหม้อไปวางย่างไว้บนกองไฟ แม้เขาจะเป็นพวกชอบจุดประทัดเล่นพิเรนทร์ใส่ชาวบ้านไปทั่ว แต่พอต้องมากินอะไรที่เสี่ยงต่อการระเบิดหรือไฟลุกเช่นนี้ เขากลับรู้สึกขยาดขึ้นมาเสียดื้อ ๆ
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหม้อทองแดงเป็นครั้งแรก สวีซิ่งอี้ก็ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ เขาคอยดึงรั้งเวินเทียนเหล่ยเพื่อถามนู่นถามนี่ไม่หยุดหย่อน
“เจ้าเลิกทำตัวเหมือนพวกไม่เคยพบเคยเห็นโลกจะได้หรือไม่” เวินเทียนเหล่ยที่ถูกสวีซิ่งอี้ฉกเนื้อที่เพิ่งลวกเสร็จไปนับครั้งไม่ถ้วน แถมยังถูกแย่งถ้วยน้ำจิ้มไปต่อหน้าต่อตา ในที่สุดก็ทนไม่ไหวจนหน้าดำคร่ำเครียด “อยากกินอะไรก็ใส่ลงไปเอง! อยากได้น้ำจิ้มรสไหนก็ไปปรุงเอาเอง! อย่ามาแย่งของข้า แล้วก็เลิกถามได้แล้วว่านี่คืออะไรนั่นคืออะไร!”
พูดจบ เวินเทียนเหล่ยก็
