ยงสั่งให้แยกขังไว้อีกห้องหนึ่งโดยมิได้ทำอะไร
ภายในคุกใต้ดิน
“ท่านอ๋อง ข้าน้อยมิทราบว่าตนเองทำผิดสถานใด เหตุใดท่านอ๋องถึงต้องลำบากกลางดึกคุมตัวข้าน้อยมาเข้าคุกเช่นนี้ โปรดประทานคำชี้แนะด้วยเถิดขอรับ!” เหมาเด๋อซิงคุกเข่าอยู่ในห้องขังพลางเอ่ยถามด้วยท่าทีระแวดระวัง
ความจริงแล้ว เหมาเด๋อซิงพอจะเดาออกว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น เมื่อนึกถึงภาพสตรีผู้สูงศักดิ์ที่ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องปานเทพธิดาถูกย่ำยี ใจเขาก็ลิงโลดด้วยความสะใจ
“เฮ่อเจิ้งเทียน” เมิ่งฉีฮ่วนมิได้ตอบคำถาม แต่กลับเรียกชื่อผู้ติดตามออกมาคำหนึ่ง
เฮ่อเจิ้งเทียนเข้าใจความหมายทันที เขาจ้องมองเหมาเด๋อซิงด้วยสายตาเย็นชาแล้วประกาศว่า “เหมาเด๋อซิง ยุยงส่งเสริมให้บุตรชายคนโตเหมาต้าดักซุ่มประทุษร้ายฮั่นหรงฟูเหรินพระชายาอ๋องฉี ณ นาเกลือ ความผิดปรากฏชัดแจ้ง ให้ประหารล้างตระกูล!”
“เหมาเด๋อซิง แม้บุตรชายคนรองของเจ้าจะหนีไปได้ แต่คงอีกมิเกินรอ เขาคงได้ตามไปสมทบกับเจ้าในปรโลกแน่”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหมาเด๋อซิงกลับมิอาจกลั้นยิ้มไว้ได้! ดีแท้! บุตรชายยอดกตัญญูของเขาทำสำเร็จแล้ว! ส่วนเรื่องจะถูกประหารล้างตระกูลหรือไม่ สำหรับเหมาเด๋อซิงแล้ว มันหามีความสำคัญไม่!
เขาเดินทางจากต่างถิ่นมายังอำเภอฮัวซีตั้งแต่ยังหนุ่ม มิเคยมีใครรู้ว่าบ้านเกิดเมืองนอนที่แท้จริงของเขาอยู่ที่ใด เขาแต่งงานมีลูกเหมือนคนปกติทั่วไป แต่มีเพียงเขาและภรรยาเท่านั้นที่รู้ความลับว่า เขาหามี