พวกท่านอาศัยอำนาจบารมี คิดจะฆ่าพวกข้าทั้งบ้าน!” มันตัวสั่นเทาแต่ยังใจกล้าแผดเสียงด่าออกมา
“ถูกของเจ้า ข้าอาศัยอำนาจบารมีจริง แต่พวกเจ้าทั้งบ้านก็ทำผิดกฎหมายบ้านเมืองจริงเช่นกัน!” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยเสียงเรียบพลางมองหน้ามัน “ความผิดสามประการที่พระชายากล่าวมานั้น แต่ละข้อล้วนเพียงพอที่จะส่งพวกเจ้าทั้งตระกูลไปลงนรกด้วยโทษประหารสามชั่วโคตรได้แล้ว!”
ยามนั้นเอง เหมาเด๋อซิงเพิ่งจะตั้งสติได้ เริ่มร้องไห้ฟูมฟายยอมรับผิด “ข้าน้อยรู้ซึ้งถึงความผิดแล้ว! ข้าน้อยถูกผีสางเข้าสิงนึกว่าเคยเป็นสามีภรรยากับแม่เลี้ยงพระชายาช่วงสั้น ๆ แล้วจะทำให้ท่านอ๋องกับพระชายาเมตตาเอ็นดู ข้าน้อยผิดไปแล้ว! ข้าน้อยไม่ควรปฏิบัติมิดีต่อหวังเฟิ่ง ไม่ควรมาหาเรื่องถึงที่นี่ ด้วยจิตใจอันเปี่ยมด้วยเมตตาธรรมของท่านอ๋องกับพระชายา ในวันหน้าคงมิตัดเยื่อใยมิเหลือบแลพวกเราตระกูลเหมาแน่ ข้าน้อยผิดไปแล้ว!”
ช่างร้ายกาจนัก เหมาเด๋อซิงผู้นี้เจ้าเล่ห์มิเบา ปากบอกยอมรับผิดแต่กลับแฝงนัยถึงอนาคต อย่าว่าแต่หลี่เยว่หานจะมีหนี้แค้นเก่ากับหวังเฟิ่งเลย ต่อให้นางมิมีเรื่องบาดหมางกัน ก็มิเห็นความจำเป็นที่ต้องไปดูแลอดีตสามีของแม่เลี้ยงเสียหน่อย!
ตั้งแต่โบราณกาลมามิเคยได้ยินเรื่องที่น่าขันเยี่ยงนี้มาก่อนเลย!
“เหมาเด๋อซิง ฟังให้ดี ที่ข้าให้เงินเจ้าไปห้าร้อยตำลึงก็เพื่อให้เจ้ายอมลงนามในหนังสือหย่าอย่างว่าง่าย และเห็นแก่ที่เจ้ายังพอมีความร่วมมือ ข้าจึงม
