บทที่ 583 การแสดงงิ้วตบตา
ได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็พยักหน้าพลางเอ่ยสมทบ “แต่ถึงอย่างไรแม่เลี้ยงของพระชายาก็เลี้ยงดูนางจนเติบใหญ่ พระชายาจะไม่ไยดีแม่เลี้ยงเลยก็ดูจะเกินไปหน่อย?”
เมิ่งฉีฮ่วนที่ยืนอยู่ด้านหลังได้ยินคำพูดของหลี่เยว่หานเข้า ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ พระชายาของเขาผู้นี้ ช่างเป็นพวกชอบดูเรื่องสนุกมินำพาความเดือดร้อนใส่ตัวเสียจริง
“พระชายามิเคยคิดมิต้องรับแม่เลี้ยงเสียหน่อย นางถึงกับรับตัวแม่เลี้ยงไปอยู่ด้วยกันแล้ว พวกลูกสมุนตระกูลเหมาทุบตีแม่เลี้ยงนางเสียปางตายขนาดนั้น พระชายามิมองหาเรื่องตระกูลเหมาก็ถือว่าเมตตามากพอแล้ว พวกตระกูลเหมายังกล้ามาหาเรื่องวุ่นวายอีก ช่างน่าตายนัก…” ชาวบ้านคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“นั่นสิ ข้าได้ยินมาว่าพระชายาช่วยให้แม่เลี้ยงหย่าขาดจากตระกูลเหมา แถมยังมอบเงินให้ตระกูลเหมาไปก้อนหนึ่งด้วย ก่อนหน้านี้คนตระกูลเหมาบีบบังคับให้แม่เลี้ยงพระชายาไปแบมือขอเงินจากพระชายา ซึ่งพระชายาก็ยอมให้ทุกครั้ง! ยามนี้พระชายารับตัวแม่เลี้ยงไปแล้ว ตระกูลเหมาขาดรายได้ทางลัดไป มีหรือจะไม่มาโวยวาย!”
หลี่เยว่หานรีบแทรกถาม “แต่แม่เลี้ยงของพระชายาก็ออกจากอำเภอฮัวซีไปนานแล้วมิใช่หรือ? อีกอย่างพระชายาก็มาถึงอำเภอฮัวซีได้พักใหญ่แล้ว เหตุใดตระกูลเหมาเพิ่งจะมาหาเรื่องเอาป่านนี้?”
“โธ่… น้องชาย เจ้าคงเป็นคนต่างถิ่นสินะ” ป้าสะใภ้ผู้หวังดีถอนหายใจยาว “เมื่อเดือนก่อน สะใภ้ใหญ่ตระกูลเหมาเ
