ตำราของท่านถังหนานฝานจริง ๆ เรื่องพวกนี้ถังตงฝาน ถังซีฟาน และจงเจิ้งหลิงซีเป็นคนบอกข้าเองเจ้าค่ะ ข้ายังรู้อีกว่าท่านไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เหลียวปี้เลี่ยตงทางทิศเหนือ และสร้างตัวจนร่ำรวยจากการทำขนม จนตระกูลถังกลายเป็นตระกูลใหญ่ที่มั่งคั่งที่สุดในแดนเหนือ” ทันใดนั้นหลี่เยว่หานก็ชะงักไป “เดี๋ยวก่อน ในเมื่อท่านมิใช่ผู้บำเพ็ญเซียน เหตุใดท่านถึงมีอายุยืนยาวมาได้หลายร้อยปีเช่นนี้?”
มิรู้ว่าถังเป่ยฝานได้ฟังสิ่งที่หลี่เยว่หานพูดหรือไม่ เขาเพียงแต่ลดดาบลงมิได้ชี้มาที่นางอีก ทว่ากลับจมดิ่งลงสู่ความเงียบงัน
เมื่อเห็นเขาเงียบไป หลี่เยว่หานก็มิคิดจะซักไซ้ให้มากความ นางเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า “ท่านผู้เฒ่า พวกเราออกจากถ้ำนี้ไปคุยข้างนอกเถิดเจ้าค่ะ หากข้าคาดการณ์มิผิด ภูเขาลูกนี้จวนจะถล่มแล้ว”
“เจ้าไปเถิด” ถังเป่ยฝานเอ่ย “ข้ามิอาจไปจากที่นี่ได้”
“เหตุใดกัน?” หลี่เยว่หานมิเข้าใจ
“จริงดั่งที่เจ้าว่า พี่น้องทั้งสามคนของข้าต่างทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อช่วยพี่สาว หลังจากพี่ใหญ่และจงเจิ้งหลิงซีโยนบรรพชนเหยี่ยวดำลงไปในแดนราชันไร้เทียมทานแล้ว ข้าก็ได้ขึ้นเหนือไปจริง ทว่าต่อมาข้าได้รับข่าวกรองลับว่า กำลังหลักของสำนักจางอันถูกซ่อนไว้ในพระราชวังใต้ดินแห่งนี้ ข้าจึงทิ้งครอบครัวและบุตรธิดาเพื่อมาเฝ้าอยู่ที่นี่นานนับหลายร้อยปี”
“ข้ามิเคยบำเพ็ญตบะ ดังนั้นข้าจึงได้สังเวยดวงวิญญาณของตนเอง ข้าสาบานว่าจะสังหารคนสำนักจางอัน
