รน้ำพุหว่านอู้เซิงเท่านั้น” ชายผมขาวเอ่ย “ขอเพียงเจ้าเติมน้ำพุหว่านอู้เซิงให้เต็มสระ ข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป และจะส่งพวกเจ้าออกไปจากที่นี่ด้วย ดีหรือไม่?”
“ท่านจะเอาน้ำพุหว่านอู้เซิงไปทำอะไร!” หลี่เยว่หานถามเสียงเข้ม
“ย่อมต้องเอามาปลุกเหล่าศิษย์ของข้าให้ฟื้นตื่นน่ะสิ!” ชายผมขาวหัวเราะ “มิเช่นนั้น ข้าจะเอามันไปทำสิ่งใดได้อีกล่ะ?”
เมิ่งฉีฮ่วนที่เงียบมานานพลันเอ่ยแทรกด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบถึงขีดสุด “ศิษย์ของท่านกลายเป็นอสูรกายไปหมดแล้ว หากข้าเดามิผิด… ที่ท่านมีชีวิตรอดมาได้จนถึงป่านนี้ เป็นเพราะท่านใช้วิชาช่วงชิงอายุขัยจากศิษย์เหล่านั้นมาเติมเต็มตนเองใช่หรือไม่? ยามนี้ท่านต้องการน้ำพุหว่านอู้เซิง ก็เพราะอายุขัยของท่านใกล้จะสิ้นสุดลง จึงหวังจะใช้มันเพื่อความเป็นอมตะสินะ!”
สิ้นประโยค ใบหน้าของชายผมขาวก็แปรเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวและมืดมนลงในทันที!
