ำคัญของค่ายกล”
เมิ่งฉีฮ่วนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “หากเป็นเช่นนั้น ข้าเองก็เคยเห็นของหน้าตาแบบนี้เช่นกัน เพียงแต่มีขนาดใหญ่กว่านี้เล็กน้อย”
สวีซิ่งอี้หยิบกระดาษและพู่กันออกมาจากอกเสื้อ รีบวาดแผนผังคร่าว ๆ ลงบนกระดาษทันที “สถานที่ที่พวกเราอยู่นี้เป็นหลุมฝังร่วมทรงกลม โดยมีแท่นบูชาเป็นจุดศูนย์กลาง ข้าเริ่มเดินจากทิศใต้ ส่วนท่านอ๋องเริ่มจากทิศตะวันออก ระหว่างทางข้าจดจำทิศทางอย่างละเอียด และได้มาพบป้ายเล็ก ๆ นี้ที่นี่”
เมื่อสวีซิ่งอี้วาดเสร็จ เมิ่งฉีฮ่วนก็รับแท่งถ่านมาจากมือเขา แล้วเริ่มลากเส้นจากจุดที่เป็นแท่นบูชาพุ่งตรงไปทางขวา “ข้าเดินเป็นเส้นตรง และได้พบกับป้ายที่ใหญ่กว่านี้”
