บทที่ 571 สวีติ้งหลานปรากฏตัว
แม้ในใจจะเปี่ยมไปด้วยความหวาดหวั่น แต่สวีซิ่งอี้ก็สามารถปรับอารมณ์ของตนเองได้อย่างรวดเร็ว
ทางด้านเมิ่งฉีฮ่วนนั้นดูสุขุมกว่ามาก เขาหยิบเทียนในมือส่งให้หลี่เยว่หาน จากนั้นจึงหยิบเทียนไขศพอีกเล่มจากแท่นบูชายัญมาจุดขึ้น ก่อนจะถือเทียนที่มีเปลวไฟสีเขียวสลัวเลือนลางออกไปสำรวจรอบด้านพร้อมกับสวีซิ่งอี้
หลี่เยว่หานประคองเทียนในมือพลางนั่งลงพิงแท่นบูชายัญ
แม้นางจะรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงเพียงใด แต่ก็มิกล้าขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้า ค่ายกลในสถานที่แห่งนี้มีผลขัดขวางสัมผัสวิญญาณ ทำให้พลังของนางไม่อาจสำแดงผลได้เต็มที่ อีกทั้งนางยังมิอยากแสดงอิทธิฤทธิ์เรียกน้ำพุจิตวิญญาณออกมาจากความว่างเปล่าต่อหน้าสวีซิ่งอี้ จึงเลือกที่จะรั้งรออยู่ ณ ที่เดิม
เคราะห์ดีที่แม้เมิ่งฉีฮ่วนและสวีซิ่งอี้จะแยกกันไปสำรวจ แต่พวกเขาก็ยังส่งเสียงตะโกนคุยกันเป็นระยะ เพื่อให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงตำแหน่งที่อยู่ของกันและกัน
หลังจากรอคอยอยู่ครู่ใหญ่ หลี่เยว่หานก็สะดุ้งสุดตัวด้วยความตระหนก
นางไม่ได้ยินเสียงของเมิ่งฉีฮ่วนและสวีซิ่งอี้มานานร่วมหนึ่งเค่อแล้ว!
“เมิ่งฉีฮ่วน!” หลี่เยว่หานลุกขึ้นยืนแล้วตะโกนสุดเสียง “ท่านอยู่ที่ใด! สวีซิ่งอี้! พวกท่านได้ยินข้าหรือไม่!”
คลื่นเสียงพุ่งกระทบผนังโดยรอบก่อนจะสะท้อนกลับมาเข้าหูของนาง ทว่ากลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากชายหนุ่มทั้งสอง
หลี่เยว่หานเริ่มลนลาน นางอยากจะออกไปตามหาใจจะข
