ู้มีประสาทสัมผัสฉับไวรับรู้ถึงความผิดปกติบางอย่าง นางรีบผลักชายหนุ่มทั้งสองออกไปคนละทาง เทียนในมือร่วงหล่นลงพื้น นางรีบย่อตัวลงหมอบทันควัน ทันใดนั้นก็มีอสูรกายตนหนึ่งรัวหมัดเข้าใส่ประตูหินเหนือศีรษะนางเต็มแรง
เศษหินร่วงกราวลงมาทับตัวหลี่เยว่หาน แต่นับว่าโชคดีมหาศาลที่นางไม่ได้รับบาดเจ็บจากน้ำมือของอสูรกายตัวนั้น
พอหลี่เยว่หานตั้งสติได้ เมิ่งฉีฮ่วนก็ชักกริชคู่กายออกมาปะทะกับอสูรกายตัวนั้นแล้ว สวีซิ่งอี้เองก็กวัดแกว่งพลั่วในมือเข้าช่วยสนับสนุนการโจมตีอย่างสุดกำลัง
ทว่าอสูรกายตนนี้ช่างแตกต่างจากอสูรกายเงาที่พบด้านนอกนัก มันไม่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ บนศีรษะมีเขาโง้งดั่งเขาโค มือทั้งสองมีพังผืดคล้ายเท้าเป็ด ทั่วทั้งร่างปกคลุมไปด้วยเมือกเหนียวข้น ส่งกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงจนแทบสำลัก
หลี่เยว่หานรีบคลำหาเทียนท่ามกลางกองเศษหินแล้วจุดไฟขึ้นอย่างลนลาน เมื่อแสงไฟสว่างขึ้นจนเห็นรูปลักษณ์ของมันชัด ๆ นางก็ถึงกับลอบสูดหายใจเข้าด้วยความตระหนก
ใบหน้าเหมือนปลา มีเขาเหมือนวัว มีพังผืดเหมือนเป็ด ร่างกายคล้ายมนุษย์ แต่กลับมีหางเหมือนงู…
นี่มันตัวบ้าอะไรกันเนี่ย!!!
