าเข้า ผู้ช่วยนายอำเภอโจวเกรงว่าศีรษะของตนคงจะรักษาไว้ไม่อยู่แน่
“ข้ามีแผนที่อยู่ฉบับหนึ่ง รบกวนผู้ช่วยนายอำเภอโจวช่วยดูทีว่า พื้นที่ที่ข้าวงกลมเอาไว้นี้มีหาดเลนบ้างหรือไม่” แม่ทัพสวีกางแผนที่ออกมา
ผู้ช่วยนายอำเภอโจวรีบรับมาดู พลันดวงตาก็เป็นประกาย “พวกท่านยังไม่ทันได้ลงพื้นที่สำรวจในอำเภอฮัวซีจริงๆ แต่จุดที่วงไว้นี้ล้วนเป็นชายหาด ทั้งยังเป็นพื้นที่ติดภูเขาทั้งสิ้นขอรับ!”
ได้ยินดังนั้น สวีซิ่งอี้ก็ยืดอกอย่างภาคภูมิใจ “เห็นหรือไม่ ข้านี่แหละเป็นคนเลือกมากับมือทีละจุดเลยนะ!” พูดพลางชายตามองเมิ่งฉีฮ่วนอย่างโอ้อวด
เมิ่งฉีฮ่วนเห็นท่าทางนั้นก็อดที่จะขำไม่ได้
หลังจากทั้งห้าคนดูแผนที่และหารือกันจนคัดเลือกเป้าหมายเบื้องต้นได้แล้ว เมื่อเวลายังเช้าอยู่ พวกเขาก็รีบจัดเตรียมข้าวของพร้อมออกเดินทางทันที
ตอนออกจากเมืองหลวงพวกเขาไม่ได้พกเครื่องมือมาด้วย แต่เมื่อวานหลังจากผู้ช่วยนายอำเภอโจวได้รับแจ้ง เขาก็เตรียมการไว้ให้พร้อมสรรพ ทั้งพลั่ว จอบ เทียนไข ตะเกียงน้ำมัน ชุดจุดไฟ รวมถึงตะกร้าอีกหลายใบ ล้วนมีพร้อมใช้งาน
อวี้จวงพำนักรออยู่ที่เหลาอาหารปาเซียน ส่วนเฮ่อเจิ้งเทียนก็นำพี่น้ององครักษ์ฝีมือดีติดตามขบวนออกนอกเมืองไป
ครั้งนี้ทุกคนไม่ได้นั่งรถม้าแต่เปลี่ยนมาขี่ม้าแทน ม้าสีน้ำตาลแดงของหลี่เยว่หานนั้นเป็นม้าที่เมิ่งฉีฮ่วนฝึกมากับมือ แม้ฝีมือการขี่ม้าของนางจะไม่ได้เก่งกาจนัก แต่ม้าตัวนี้เชื่องมาก มันพานา
