เราจะสามารถสร้างนาเกลือขนาดใหญ่เช่นนั้นได้จริง ๆ หรือขอรับ?” ผู้ช่วยนายอำเภอโจวถามขึ้นหลังจากนั่งเล่นกองทรายเป็นเพื่อนเมิ่งฉีฮ่วนอยู่นานจนเริ่มเบื่อ
“สร้างได้แน่นอน วิชาการทำนาเกลือด้วยการตากทรายนั้น ข้ากับพระชายาเคยทดลองจนประสบความสำเร็จมาแล้วที่เมืองเทียนซิงอู่เหอ ขอเพียงเลือกชัยภูมิไม่ผิดพลาด ย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน เพียงแต่อำเภอฮัวซีมีภูมิประเทศซับซ้อนกว่าท่าเรือหนานตู้ที่เทียนซิงอู่เหอ เยว่หานบอกว่าที่นั่นเป็นนาเกลือธรรมชาติอยู่แล้ว เพียงแค่ปรับปรุงเล็กน้อยก็เริ่มการผลิตได้ทันที” เมิ่งฉีฮ่วนตอบพลางใช้มือตบดินปนทรายที่ผสมน้ำจนหมาด สร้างเป็นรูป ‘ปราสาท’ ตามที่หลี่เยว่หานเคยปั้นให้ดู
“เช่นนั้น… หากชายฝั่งทั่วทั้งอำเภอฮัวซีไม่มีที่ใดเหมาะจะทำนาเกลือเลย เราจะต้องเปลี่ยนไปเลือกเมืองอื่นแทนหรือไม่ขอรับ?” ผู้ช่วยนายอำเภอโจวเอ่ยถามต่อ
ในฐานะข้าราชการที่ดูแลทุกข์สุขของราษฎร เขาย่อมรู้ดีว่าการมีนาเกลือในพื้นที่หมายถึงอะไร แม้อำเภอฮัวซีจะอยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวงนัก แต่ก็ไม่ได้ใกล้เสียทีเดียว เนื่องจากพื้นที่รอบเมืองหลวงต้องสงวนไว้ให้กองกำลังทหาร แรงงานในท้องถิ่นจึงมีเหลือเฟือ
หากสามารถตั้งนาเกลือที่อำเภอฮัวซีได้จริง ภายในไม่กี่ปีที่นี่จะกลายเป็นเมืองท่าสำคัญ และชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้านย่อมพลิกโฉมไปจากหน้ามือเป็นหลังมือแน่นอน!
“เท่าที่ดูในตอนนี้ มีเพียงอำเภอฮัวซีเท่านั้นที่เหมาะสมที่สุด” เมิ
