ขอรับ” สวีซิ่งอี้ตอบตามตรง “เพียงแต่ครั้งนี้จวนอู่กั๋วกงคอยตามราวีตระกูลสวีไม่หยุด ข้าไม่อยากสร้างความลำบากใจให้ท่านอาหญิงเพิ่มในยามนี้”
ได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานจึงค่อยเบาใจลง
เมิ่งฉีฮ่วนจ้องมองสวีซิ่งอี้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามสวีติ้งหลานด้วยรอยยิ้ม “ท่านแม่ทัพสวี ข้าได้ยินมาว่าคุณชายสวีได้เรียนรู้วิชาฮวงจุ้ยจากท่านไปไม่น้อย ก่อนหน้านี้เขาเคยพูดว่าอยากจะเป็นพวกทหารขุดทอง คิดจะลงไปขุดสุสานอย่างนั้นหรือ?”
“พรืดดด!” สวีซิ่งอี้ที่กำลังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลักพ่นน้ำออกมาเต็มพื้น “นั่นมันคำพูดตอนข้าอายุสิบห้า อย่าเก็บมาใส่ใจเลยขอรับ! ข้าไม่ลงสุสานหรอก อำเภอฮัวซีก็ไม่มีสุสานโบราณเสียหน่อย!!! ครั้งนี้ข้าแค่อยากหนีตระกูลหยวนไปอำเภอฮัวซีด้วยจริง ๆ นะขอรับ!!!”
