ารใช้ตัวเลขอารบิกจะช่วยให้การบวก ลบ คูณ หาร สะดวกและรวดเร็วขึ้นมากเจ้าค่ะ” หลี่เยว่หานพูดพลางเข้าไปกอดแขนเมิ่งฉีฮ่วนอย่างประจบ “เป็นอย่างไร ข้าเก่งมากใช่ไหมล่ะ!”
“พระชายาของข้า เก่งกาจเป็นที่หนึ่งในใต้หล้า!” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยชมพลางยกนิ้วหัวแม่มือให้นาง
หลี่เยว่หานยิ้มแล้วแกล้งตีเขาเบา ๆ หนึ่งที จากนั้นทั้งคู่ก็ช่วยกันเก็บสมุดบัญชี ปิดห้องหนังสือแล้วเดินตรงไปยังห้องโถงรับรอง
“วันนี้คนที่มาไม่ได้มีแค่ท่านแม่ทัพสวี แต่ยังมีบุตรชายของเขาสวีซิ่งอี้มาด้วยนะ” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยกับหลี่เยว่หานระหว่างทาง
“อ้อ… เจ้าเด็กแสบที่เป็นจอมมารทำลายล้างคนนั้นน่ะหรือ” หลี่เยว่หานพยักหน้ารับรู้ “เช่นนั้นประเดี๋ยวข้าจะพูดให้น้อยลงหน่อยก็แล้วกัน”
“ไม่เป็นไรหรอก ข้าชอบที่จะเห็นเจ้าใช้ความสามารถสยบทุกคนอยู่แล้ว” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าวพลางกุมมือนางไว้ในอุ้งมืออย่างเป็นธรรมชาติ
ณ ห้องโถงรับรอง
“คารวะฉีอ๋อง คารวะฉีหวังเฟย” เมื่อสวีติ้งหลานเห็นเมิ่งฉีฮ่วนและหลี่เยว่หานเดินเข้ามา เขาก็วางถ้วยน้ำชาลงแล้วลุกขึ้นทำความเคารพ ส่วนสวีซิ่งอี้ที่อยู่ข้างๆ ก็ยิ้มกริ่มและทำความเคารพตามบิดา
“ท่านแม่ทัพสยบอุดรเกรงใจไปแล้ว!” หลี่เยว่หานยืนเคียงข้างเมิ่งฉีฮ่วน “ภายหน้าข้ายังต้องเรียนรู้จากท่านแม่ทัพอีกมากเจ้าค่ะ”
ได้ยินคำชมนี้ สวีติ้งหลานก็หัวเราะร่า “ข้าน้อยก็แค่คนหยาบกระด้างที่พอจะรู้เรื่องฮวงจุ้ยและภูมิศาสตร์บ้างเล็กน้อย จะไปเทียบกับ