บทที่ 558 ตามหาปรมาจารย์ฮวงจุ้ย
หลังจากออกจากวังหลวงกลับมาถึงจวนอ๋อง เมิ่งฉีฮ่วนก็รีบเปลี่ยนชุดขุนนางแล้วเอ่ยปากถามเฮ่อเจิ้งเทียนทันทีว่าหลี่เยว่หานอยู่ที่ใด เมื่อได้คำตอบเขาก็ไม่รอช้า มุ่งหน้าตรงไปยังสวนอู๋ถงทันที
สวนอู๋ถงเป็นอุทยานภายในจวนอ๋อง ยามนี้หลี่เยว่หานกำลังพักผ่อนรับลมชมดอกไม้ร่วมกับแม่นมและอวี้จวง พร้อมกับพาลูกทั้งสองคนออกมาเดินเล่น แม้แสงแดดภายนอกจะค่อนข้างแรง แต่ในสวนอู๋ถงกลับปลูกป่าไผ่เอาไว้เป็นแถบกว้าง การได้มานั่งพักผ่อนรับความเย็นในบริเวณนี้จึงนับว่ารื่นรมย์ที่สุด
“ถวายความเคารพท่านอ๋อง!” เมื่อเห็นเมิ่งฉีฮ่วนเดินอาด ๆ เข้ามา อวี้จวงและเหล่าแม่นมก็รีบทำความเคารพ เมิ่งฉีฮ่วนโบกมือปัดอย่างลวก ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปนั่งลงตรงข้ามกับหลี่เยว่หานด้วยท่าทางกระตือรือร้น
“อานิ่งตัวน้อย มาให้พ่อกอดเร็วเข้า!” เมิ่งฉีฮ่วนยิ้มละไมพลางยื่นมือไปหาอานิ่ง
อาจเป็นเพราะบรรยากาศรอบตัวที่สบายเป็นพิเศษ ทำให้อานิ่งดูร่าเริงและมีชีวิตชีวามาก ส่วนอานิ่งน้อยอานิ่งนั้นกำลังหัดเดินเตาะแตะ โดยมีแม่นมคอยก้าวตามประคองอยู่ข้างหลังอย่างใกล้ชิด เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้สนใจบุตรชายนัก เพราะในใจของเขานั้นคิดว่าลูกสาวควรได้รับการเอาใจใส่ให้มากหน่อย
“แง้——!” เสียงทารกร้องไห้จ้าดังขัดจังหวะขึ้นมาทันที มือที่ยื่นออกไปของเมิ่งฉีฮ่วนค้างอยู่กลางอากาศ แม้แต่รอยยิ้มของพ่อผู้ใจดีบนใบหน้าก็พลอยแข็งทื่อไปด้วย
“อานิ่งไม่ร้อง
