้แม่นมพาลูกกลับไปพักผ่อน จากนั้นนางถึงได้เริ่มถามถึงเรื่องสำคัญ
“วันนี้ในราชสำนัก มีฎีกาถวายรายงานเพื่อเอาผิดข้ากับท่านพ่อเยอะมากเลยใช่ไหม?” หลี่เยว่หานมองเมิ่งฉีฮ่วนด้วยสายตาจริงจัง “แล้วอำนาจทหารในมือท่าน ถูกพวกเขาหาข้ออ้างขอยึดคืนไปหรือเปล่า?”
เมิ่งฉีฮ่วนยิ้มอย่างอ่อนโยน ยิ่งกว่ารอยยิ้มพ่อผู้อบอุ่นเมื่อครู่เสียอีก เขาเอื้อมมือไปบีบจมูกหลี่เยว่หานเบา ๆ แล้วตรัสด้วยน้ำเสียงละมุน “ถึงจะมีฎีการ้องเรียนมากมาย แต่ก็ถูกสามีที่เก่งกาจของเจ้าตอกกลับไปหมดแล้วล่ะ”
“ท่านก็ดีแต่คุยโว!” หลี่เยว่หานค้อนวงใหญ่
“เรื่องจริงนะ อีกอย่างวันนี้ท่านพ่อตากับข้าก็ได้ร่วมกันวางแผน ‘ถอยเพื่อรุก’ กลางที่ประชุม อำนาจทหารไม่เพียงไม่ถูกยึดคืน ฮ่องเต้ยังทรงสั่งให้พวกเราเร่งดำเนินการเรื่องวิชาถลุงน้ำมันและวิชาถลุงเกลือให้เร็วที่สุดด้วย จริงสิ เจ้าจะออกเดินทางไปเลือกพื้นที่ตากเกลือที่อำเภอฮัวซีเมื่อไหร่ล่ะ?”
หลี่เยว่หานเม้มปากเล็กน้อย “หลายวันมานี้ข้าให้จีหยางช่วยสืบหาปรมาจารย์ฮวงจุ้ยที่เก่งเรื่องการดูชัยภูมิป่าเขา แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยเลย”
“ปรมาจารย์ฮวงจุ้ย? ทำไมต้องตามหาปรมาจารย์ฮวงจุ้ยด้วยล่ะ? ตอนที่พวกเราอยู่ที่ท่าเรือหนานตู้ในเมืองเทียนซิงอู่เหอ ก็ไม่เห็นต้องทำขั้นตอนนี้เลยนี่นา” เมิ่งฉีฮ่วนถามอย่างไม่เข้าใจ
หลี่เยว่หานกุมมือเขาไว้แล้วอธิบาย “ฮ่องเต้ต้องทรงอยากยึดวิชาถลุงเกลือและถลุงน้ำมันไปจากมือข้าแน่ ๆ แม
