”
เมื่อเห็นเช่นนั้น ฮ่องเต้ก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างอ่อนใจ “อย่าล้อข้าเล่นเช่นนี้เลย ที่นี่ไม่มีผู้อื่น จะลงอาญาอะไรกัน!”
“ท่านหรูก็อยู่มิใช่หรือเพคะ” ฮองเฮาก้มหน้าเอ่ย
ทันทีที่ได้ยิน ขันทีหรูแทบจะคลานเข่าหนีออกจากห้องทรงอักษรไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าสุนัข โดยไม่ต้องรอให้ฮ่องเต้สั่งสักคำ ก่อนไปเขายังไม่ลืมฉุดดึงนางกำนัลของฮองเฮาออกมาด้วย ทั้งคู่พากัน “กลิ้ง” ออกไปจากที่นั่นอย่างรู้กาลเทศะ
