เคืองที่หยวนหลิงเอ๋อร์ทำตัวไม่รู้จักความในวันนี้ แต่นางกลับไม่รู้สึกว่าบุตรสาวของตนทำผิดตรงไหน
ก็ในเมื่อฉีหวังเฟยเป็นฝ่ายอกตัญญูไม่เลี้ยงดูบุพการีก่อน เหตุใดถึงห้ามไม่ให้คนอื่นพูดถึงเล่า! คนที่ไม่รู้จักแม้แต่ความกตัญญู จะมีสิทธิ์อะไรมายืนอยู่เคียงข้างฉีอ๋อง!
มีแต่หลิงเอ๋อร์ของนางเท่านั้นที่คู่ควรที่สุด ทั้งกตัญญู รู้ความ แถมยังฉลาดหลักแหลม หากจะบอกว่าคู่ควรกับฉีอ๋อง ก็นับว่าคู่ควรเกินพอเสียด้วยซ้ำ
แล้วหลี่เยว่หานนั่นมีดีอะไร! ก็แค่หญิงชาวบ้านที่โชคช่วยเท่านั้น นางไม่เชื่อหรอกว่าฮ่องเต้หลิงอวิ๋นจะยอมลดเกียรติลงทัณฑ์จวนอู่กั๋วกงเพียงเพื่อหญิงชาวบ้านคนหนึ่ง!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หวังเฟิ่งก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย นางพยายามปลุกหยวนหลิงเอ๋อร์ให้ตื่นก่อนจะประคองนางเดินตรงไปยังรถม้าของตน
พวกบ่าวรับใช้ที่ตามมาบ้างก็ถูกตีจนสลบ บ้างก็วิ่งกลับไปรายงานข่าวที่จวนจนเหลือแต่ความวุ่นวายรอบรถม้า อู่กั๋วกงใช้เท้าเตะปลุกคนขับรถม้าจนตื่นขึ้นมาได้สำเร็จ กว่าครอบครัวนี้จะซมซานกลับถึงจวนอู่กั๋วกง ฟ้าก็มืดสนิทเสียแล้ว
…..
ขณะเดียวกันที่จวนฉีอ๋อง หลี่เยว่หานได้ถอดมวยผม ล้างเครื่องประทินโฉมออก และเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าที่เบาสบายเพื่อใช้เวลาอยู่กับอาอี้และอานิ่ง สองพี่น้องตัวน้อย
มือของนางไม่ได้ว่างเว้น นางกำลังเย็บเสื้อผ้าชุดเล็ก ๆ ให้บุตรทั้งสอง
เมิ่งฉีฮ่วนคอยอยู่เคียงข้าง เขาให้บ่าวยกโต๊ะทำงานตัวเล็กมาตั้งไว้ในห
