้ว ต่อให้เขารับชายารองเข้ามาจริง ๆ ก็สั่นคลอนตำแหน่งของเจ้าไม่ได้หรอก เพราะเจ้ามีบรรดาศักดิ์คุ้มครองตัวอยู่”
จู่ ๆ ฟางจื่อหลานก็ถอนหายใจพลางตบมือหลี่เยว่หานเบา ๆ “หลันเอ๋อร์ออกเรือนไปแล้ว เรื่องนี้เจ้าคงยังไม่รู้กระมัง”
“คุณหนูหลัน?” หลี่เยว่หานชะงักไปเล็กน้อย “นางแต่งเข้าบ้านไหนเจ้าคะ?”
“นางเลือกเอง เป็นบัณฑิตจากตระกูลยากจน ข้ากับลุงของเจ้าไปดูตัวมาแล้ว เป็นเด็กดีทีเดียว พ่อแม่เสียชีวิตไปนานแล้ว หลายปีมานี้อาศัยทรัพย์สินที่พ่อแม่ทิ้งไว้ส่งเสียตัวเองเรียนจนได้เป็นขุนนางระดับห้า แม้ฐานะจะไม่สูงส่ง แต่นางรักหลันเอ๋อร์ด้วยใจจริง และไม่มีปัญหาแม่สามีลูกสะใภ้ให้กวนใจ แต่งไปก็เป็นนายหญิงของบ้านได้เลย อีกอย่างไม่ว่าอย่างไรก็ยังมีจวนเหวินกั๋วกงคอยเป็นเบื้องหลังให้หลันเอ๋อร์อยู่ดี!”
“อีกทั้งก่อนหน้านี้นางเคยก่อความผิดมหันต์ การรักษาชีวิตไว้ได้ก็นับว่าสวรรค์เมตตามากแล้ว นางเองก็คิดได้ จึงไม่โหยหาตระกูลใหญ่โต ขอเพียงชีวิตที่เหลือสงบสุขก็พอ”
หลี่เยว่หานนึกไม่ถึงว่า อวี๋หลัน จะออกเรือนไปเร็วเพียงนี้ ดูท่าคงจะคิดได้จริงอย่างที่ฟางจื่อหลานว่าไว้ แต่อย่างน้อยการที่นางได้เลือกคู่ครองด้วยตัวเอง ก็นับว่าดีกว่าคุณหนูตระกูลใหญ่ที่ต้องแต่งงานตามคำสั่งโดยไม่เห็นหน้าค่าตาเป็นไหน ๆ
“เรื่องหลันเอ๋อร์ก่อนหน้านี้…” ฟางจื่อหลานเห็นหลี่เยว่หานเงียบไป นึกว่านางยังติดค้างในใจ จึงอยากจะอธิบายแทนอวี๋หลัน “ก่อนหน้าน
