บทที่ 535 วิชาสกัดน้ำมัน
สิบวันต่อมา หลี่เยว่หานสั่งให้คนหาบถังน้ำมันขนาดใหญ่สองถังตรงไปยังโถงว่าการของเมิ่งฉีฮ่วน
ประจวบเหมาะกับที่เหล่าผู้คนยังไม่แยกย้ายกันไป เมื่อเห็นหลี่เยว่หานก้าวเข้ามาในโถงว่าการ หลายคนก็ขมวดคิ้วมุ่น แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน
ทว่านับตั้งแต่ ‘วิชาเคี่ยวน้ำทะเลเป็นเกลือ’ ของหลี่เยว่หานถูกเผยแพร่ออกไปที่ท่าเรือใต้ ปริมาณเกลือที่ผลิตได้ก็พุ่งสูงขึ้น จนสามารถเติมเต็มส่วนที่ขาดแคลนของเมืองเทียนซิงอู่เหอมาตลอดสิบกว่าปีได้ในเวลาอันรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงไม่ได้เอ่ยปากคัดค้านสิ่งใด
“เหตุใดพระชายาถึงมาที่นี่ได้เล่า” เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้พบหน้าหลี่เยว่หานมาสิบวันเต็ม เดิมทีเขาตั้งใจว่าหากเสร็จสิ้นการหารือเร็ว จะไปหานางที่โรงงาน แต่คิดไม่ถึงว่านางจะเป็นฝ่ายมาหาเขาก่อน
“ข้าเอาน้ำมันเมล็ดผักมาให้ท่านอ๋องทอดพระเนตรเจ้าค่ะ” สิ้นคำของหลี่เยว่หาน นางก็โบกมือสั่งให้คนข้างหลังหาบถังน้ำมันทั้งสองเข้ามาด้านใน
“น้ำมันเมล็ดผัก? มันคือสิ่งใดกัน? เมล็ดผักสกัดเป็นน้ำมันได้ด้วยหรือ?” ใครบางคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ข้าว่าพระชายาเก่งกาจยิ่งนัก ไม่แน่ว่านางอาจจะสกัดน้ำมันจากเมล็ดผักได้จริง ๆ ก็เป็นได้!”
“ข้าว่าไม่น่าใช่ เมล็ดผักเป็นของเจ แต่น้ำมันต้องมาจากเนื้อสัตว์ เมล็ดผักจะเป็นน้ำมันไปได้อย่างไร!”
“พวกเจ้านี่โง่จริง พระชายายังคิดค้นวิชาเคี่ยวน้ำทะเลเป็นเกลือได้เลย ในสายตาข้า พระช
