ูก ปกติท่านหัวดีที่สุด ในเมื่อท่านว่าอย่างนี้ มันก็ต้องถูก!”
“แต่ว่า… นั่นก็ยังเป็นองค์ไท่จู่ และเป็นบรรพชนของฉีอ๋อง หากองค์ไท่จู่เป็นอะไรไป เกรงว่าฉีอ๋องคงไม่ปล่อยพวกเราไว้แน่…” อาวุโสสี่ยังคงละล้าละลังพยายามทัดทาน
“เหอะ! ก็เพราะหุ่นเชิดระดับสูงนั่นเป็นบรรพชนของมัน และยังเป็นสหายรักของสองพี่น้องตระกูลถังนั่นอย่างไรเล่า การจับตัวเขาไว้จึงเป็นข้อต่อรองที่ดีที่สุดที่จะข่มขู่พวกมันได้ทุกคน!” อาวุโสสองแค่นหัวเราะเย็นชา
“อีกอย่าง พอพวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงนั่นไสหัวไปจากเกาะแล้ว ข้าก็จะคืนร่างขององค์ไท่จู่ในสภาพสมบูรณ์ให้พวกมันเอง จะกลัวไปใย!”
“อาวุโสสองตั้งใจจะ…” อาวุโสสี่ขมวดคิ้ว
อาวุโสสองมิได้ปิดบัง “ข้าอยากจะผ่าร่างหุ่นเชิดนั่นใจจะขาด ข้าสงสัยมานานแล้วว่าค่ายกลขับเคลื่อนของหุ่นเชิดระดับสูงนั้น แท้จริงแล้วก็คืออวัยวะภายในนั่นเอง! เมื่อก่อนพวกท่านคอยห้ามข้า บอกว่าหุ่นเชิดระดับสูงมีเพียงตนเดียว ห้ามผ่าสุ่มสี่สุมห้า ข้าก็ยอมฟัง แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว ต่อให้เขาจะเป็นหุ่นเชิดระดับสูงเพียงตนเดียวในโลก ข้าก็ต้องวิจัยให้ทะลุปรุโปร่ง!”
ปกติอาวุโสสองจะดูทึ่มทื่อเพราะมัวแต่หมกมุ่นกับวิชาหุ่นเชิด ทว่ายามที่เอ่ยคำเหล่านี้ ใบหน้าของเขากลับบิดเบี้ยวดูน่าสยดสยองยิ่งนัก
อาวุโสสามตบบ่าอาวุโสสี่เป็นเชิงบอกให้หยุดพูด แล้วพยักหน้าให้ความร่วมมือกับอาวุโสสอง “ท่านว่าอย่างไร พวกเราก็ว่าตามกัน!”
“ตอนนี้หุ่นเชิดร