าตนเองกำลังทำตัวเป็นใจยักษ์ใจมารพรากคู่รักหรือไม่ แต่ในยามนี้ นางหวังจากใจจริงว่าจงเจิ้งอวี่จะมีชีวิตรอดต่อไป เพื่อได้ใช้ชีวิตในชาตินี้ร่วมกับถังซีฟาน
ก๊อก ก๊อก— หลังจากยืนดูอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง หลี่เยว่หานก็เคาะประตูเบา ๆ
เมื่อถังซีฟานหันมาเห็นว่าเป็นหลี่เยว่หาน รอยยิ้มบนใบหน้าก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย นางกระซิบบอกจงเจิ้งอวี่สองสามคำ ก่อนจะวางชามลงแล้วเดินเข้ามาหา
“เจ้ามาเพื่อดูปฐมฮ่องเต้แห่งแคว้นตงฮั่นหรือ?” ถังซีฟานถามด้วยรอยยิ้มสดใส
นางคิดตกแล้ว สิ่งที่หลี่เยว่หานพูดนั้นไม่ผิด ชีวิตของใครก็คือชีวิต และเหตุต้นผลกรรมของใครก็คือเหตุต้นผลกรรมของคนผู้นั้น นางไม่อาจใช้ความปรารถนาส่วนตัวไปทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้ ในฐานะผู้ฝึกตนย่อมรู้ดีเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด ผู้ที่สามารถเกิดมาเป็นมนุษย์ได้ ย่อมต้องเคยเป็นผู้ที่มีมหากุศลในชาติปางก่อน
หากนางลบล้างกุศลผลบุญของผู้อื่นเพียงเพื่อความต้องการของตนเอง นั่นมิใช่สิ่งที่นางต้องการ และย่อมไม่ใช่สิ่งที่จงเจิ้งอวี่ปรารถนาเช่นกัน
ยามที่นางวางความยึดติดลงได้ ในตอนนี้จึงอยากเพียงแค่ได้อยู่เคียงข้างจงเจิ้งอวี่และพี่ชายอย่างสงบ เพื่อใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างมั่นคง
“ข้าคิดว่า พวกท่านอาจจะต้องการสิ่งนี้” พูดพลาง หลี่เยว่หานก็หยิบกระบวยหนึ่งที่ตักน้ำพุหว่านอู้เซิงออกมา
“ข้าก็ไม่รู้ว่าจะมีประโยชน์หรือไม่ แต่น้ำนี่ขลังนัก เลยคิดว่าเอามาให้พวกท่าน ลองดูเถิด
