ันมาครอง” เมื่อสิ้นคำ เมิ่งฉีฮ่วนก็จ้องเขม็งไปที่ผู้อาวุโสห้า
แม้ในยามที่ต้องออกจากเมืองหลวงอย่างเร่งด่วน เมิ่งฉีฮ่วนก็ยังเตรียมการอย่างรอบคอบ นายกองและนายทหารระดับสูงในกองทัพชานเมืองส่วนใหญ่เป็นคนที่เขาแอบบ่มเพาะมานานหลายปี หากไม่มีคำสั่งจากเขา ต่อให้มีตราพยัคฆ์อยู่ในมือ องค์ชายสามก็อาจจะสั่งการทหารเหล่านั้นไม่ได้ดั่งใจ
ที่เขาทำเช่นนั้น เดิมทีเพียงเพื่อมิให้ใครมาขัดขวางการเดินทางไปยังเหลียวปี้เลี่ยตง ก่อนจากไปเขาจึงกำชับคนเหล่านั้นไว้ว่า หากสถานการณ์คับขัน ก็ให้ทำตามคำสั่งของฮ่องเต้หลิงอวิ๋นและยอมก้มหัวให้องค์ชายสามไปก่อน
และเพื่อรักษาดุลอำนาจ ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นย่อมไม่ยอมให้องค์ชายสามมีอำนาจล้นพ้นเพียงผู้เดียว
ยามที่ยึดเหลียวปี้เลี่ยตงได้ เมิ่งฉีฮ่วนได้เขียนจดหมายถึงองค์ชายสามเพื่อยกความดีความชอบทั้งหมดให้ ดังนั้นแม้ในราชสำนักจะมีคนสนับสนุนองค์ชายใหญ่อยู่มาก แต่อำนาจทหารที่แท้จริงกลับอยู่ในมือองค์ชายสาม
หากจะให้องค์ชายสามนำทัพมาตีเกาะถงเซิงอีก ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นย่อมไม่มีทางยินยอมเด็ดขาด
แน่นอนว่า แม้องค์ชายใหญ่จะมีปรีชาสามารถในการปกครองและสร้างประโยชน์ให้แคว้นตงฮั่นไว้มากมาย แต่ยามนี้เขากลับอ่อนแอเกินไปเมื่อเทียบกับองค์ชายสาม ฮ่องเต้หลิงอวิ๋นจึงต้องส่งองค์ชายใหญ่มาคุมกองทัพแทน
ทว่าปัญหาใหญ่ก็คือ องค์ชายใหญ่จะสามารถสั่งการทหารเหล่านั้นได้จริงหรือ?
หากปราศจากคำสั่งของเมิ่งฉีฮ่วน เหล่าทห
