ีวิต
หินที่ผูกไว้ที่เอวนั้นมัดไว้ไม่แน่นพอ เมื่อนางดิ้นรนเพียงไม่กี่ครั้งมันก็หลุดออก
จากนั้นภาพก็เปลี่ยนไปเป็นเมิ่งฉีฮ่วนที่เดินทางกลับหมู่บ้านไป๋อวิ๋นท่ามกลางความมืด เขาเดินผ่านสระน้ำพอดีจึงกระโดดลงไปช่วยนางขึ้นมา
เมื่อพบว่านางถูกวางยา เขาจึงใช้ยาสมุนไพรที่พกติดตัวช่วยสลายฤทธิ์ยาให้ ก่อนจะพานางกลับไปที่บ้านในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นท่ามกลางแสงอรุณรุ่ง
เจ้าของร่างเดิมที่ทั้งถูกยาและตกน้ำล้มป่วยอยู่ที่บ้านเมิ่งฉีฮ่วนอยู่หลายวัน ในระหว่างนั้นมู่ชวนคอยยกยามาให้ ส่วนหลิงซีก็มักจะวิ่งเข้ามาพูดจาประสาเด็กให้ได้ยินอยู่บ่อยครั้ง
หลังผ่านไปไม่กี่วัน เมื่อร่างกายเริ่มฟื้นตัว เจ้าของร่างเดิมจึงกล่าวกับเมิ่งฉีฮ่วนว่าบุญคุณช่วยชีวิตนี้ไม่อาจตอบแทนได้หมด นางยินดีจะอยู่ดูแลพี่น้องทั้งสองที่นี่
เมิ่งฉีฮ่วนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตกลง ทว่าเพื่อรักษาชื่อเสียงให้นาง เขาจึงไปตามแม่สื่อมาสู่ขออย่างเป็นทางการ โดยมอบสินสอดเป็นเงินสิบตำลึงและจัดพิธีแต่งงานอย่างเรียบง่าย รับนางเข้าบ้านอย่างถูกต้อง
เหตุการณ์หลังจากนั้นไม่ได้ต่างจากสิ่งที่หลี่เยว่หานเคยพบเจอเท่าใดนัก เจ้าของร่างเดิมทุ่มเทดูแลมู่ชวนและหลิงซีอย่างสุดความสามารถจนเป็นที่ยอมรับของเด็กทั้งสอง
ต่อมา เมิ่งฉีฮ่วนจำเป็นต้องออกจากหมู่บ้านไป๋อวิ๋นกลับสู่เมืองหลวงด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อเขาสร้างรากฐานได้มั่นคงแล้ว เขาก็รีบรับนางและเด็ก ๆ เข้าสู่เมืองหลวงทันที
จา