ตกอยู่ในสภาวะหลับลึก ด้วยเหตุนี้ทหารกล้าทั้งห้าพันนายจึงยังคงสงบนิ่งอยู่บนเรือได้ มิเช่นนั้นหากพวกเขาตื่นอยู่คงถูกภาพลวงตาทำให้ขวัญหนีดีฝ่อจนเกิดความวุ่นวายไปแล้ว
หากเบาหน่อยก็อาจจะกระโดดเรือหนีตาย หากหนักเข้าก็อาจถึงขั้นกวัดแกว่งดาบเข้าห้ำหั่นกันเองก็เป็นได้
ก่อนที่หลี่เยว่หานจะฟื้นคืนสติ เมิ่งฉีฮ่วนต้องอดทนแบกรับภาระนี้ไว้อย่างแสนสาหัส
ไม่ว่าคนผู้หนึ่งจะมีจิตใจกล้าแกร่งเพียงใด แต่เมื่อต้องเผชิญกับสภาวะที่จิตใจวูบไหวขึ้นลงราวกับอยู่บนรถไฟเหาะเช่นนี้ ย่อมยากที่จะรักษาความมั่นคงของสติไว้ได้ตลอดเวลา คนอื่นอาจจะหลับตาหรืออุดหูเพื่อไม่ให้มองเห็นหรือได้ยิน แต่เมิ่งฉีฮ่วนทำเช่นนั้นไม่ได้
เขายังต้องคอยสั่งการกัปตันเรือที่ร่างกายหลับใหลให้ถือท้ายเรือต่อไป ดังนั้นแม้แต่การกะพริบตา เขายังต้องทำด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง
นับว่าโชคดีที่หลี่เยว่หานสลัดหลุดจากภาพลวงตาได้อย่างรวดเร็ว
ในสายตาของเมิ่งฉีฮ่วน หลี่เยว่หานที่หลุดพ้นจากภาพลวงตาค่อย ๆ เปลี่ยนจากโครงกระดูกขาวโพลนกลับคืนสู่ร่างมนุษย์ทีละน้อย กระบวนการนี้ช่างดูสยดสยองยิ่งนัก อีกทั้งก่อนหน้านี้ หลี่เยว่หานในภาพลวงตายังคอยเอ่ยปากพูดจารบกวนจิตใจเขาอยู่ตลอดเวลา
หลายต่อหลายครั้งที่เมิ่งฉีฮ่วนเกือบจะเผลอขานรับไปเสียแล้ว ยังดีที่ในวินาทีสุดท้ายเขาขบกัดปลายลิ้นไว้และกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอไป มุ่งมั่นเพียงการสั่งการกัปตันเรือเท่านั้น ส่วนสิ่งอื่นเขา
