มักจะใช้เรือลำนี้ในการขนส่งสินค้า
“เตรียมตัวให้พร้อม พวกเราจะเข้าสู่ค่ายกลแล้ว” ยามนี้พวกเขาทุกคนรวมตัวกันอยู่ที่ชั้นบนสุดของเรือ เดิมทีเมิ่งฉีฮ่วนกลัวว่าลมทะเลจะทำให้หลี่เยว่หานล้มป่วย จึงอยากให้นางรออยู่ในห้องพัก แต่หลี่เยว่หานไม่ยินยอม เขาจึงต้องพานางขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือด้วยกัน
หลังจากย้ำเตือนจุดอ่อนของค่ายกลสมุทรแก่เหล่าทหารหาญทั้งห้าพันนายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมิ่งฉีฮ่วนก็พาหลี่เยว่หานเข้าไปในห้องพัก ทุกคนต่างกระจายกำลังกันไปประจำจุด ไม่ได้รั้งอยู่บนดาดฟ้าเรือ นอกจากองครักษ์ที่เฝ้าระวังอยู่ในตัวเรือแล้ว ยังมีทหารอีกกว่าร้อยนายคอยเฝ้าอยู่ริมกราบเรือทั้งสองข้าง
สิ้นเสียงคำสั่งของกัปตันเรือ เรือลำใหญ่ก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าสู่ท่ามกลางสายหมอกที่ข้นคลัก
หลี่เยว่หานนั่งอยู่ในห้องพัก มือหนึ่งถูกเมิ่งฉีฮ่วนกุมไว้แน่น นางรู้สึกสงบใจจึงหันไปมองนอกหน้าต่าง
ทันทีที่เข้าสู่หมอกหนา ทัศนวิสัยโดยรอบก็มืดบอดจนมองไม่เห็นสิ่งใด กัปตันเรือรีบรายงานเมิ่งฉีฮ่วนว่าเข็มทิศโบราณของพวกเขาไม่สามารถชี้ทิศทางได้อีกแล้ว
เมิ่งฉีฮ่วนไม่ได้เอ่ยสิ่งใด เพียงบอกให้เดินเรือต่อไปข้างหน้าเท่านั้น
บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด เมิ่งฉีฮ่วนคอยสั่งการกัปตันเรือให้ควบคุมทิศทางเป็นระยะ
รอบกายเงียบสงัดไร้เสียงสรรพสิ่ง นอกจากเสียงเรือแหวกสายน้ำแล้ว ก็มีเพียงเสียงลมหายใจของกันและกัน
หลังจากล่องเรือฝ่าหมอกหนามาเกือบสองชั่วยาม ท้อง
