กเปรียบกับโลกยุคหลัง เรื่อง ‘ผีบังตา’ แท้จริงแล้วก็คือค่ายกลธรรมชาติรูปแบบหนึ่งที่แฝงไว้ด้วยพลังแห่งธรรมชาติ มันคล้ายกับไอหมอกพิษที่นางเคยวางไว้รอบเรือนพักลี้ภัยในแดนราชันไร้เทียมทาน แต่ค่ายกลนี้ดูจะประณีตและแยบยลกว่าไอหมอกพิษที่เรียบง่ายของนางมากนัก
“เหตุใดพวกนั้นต้องส่งตัวถังซีฟานไปที่เกาะถงเซิงด้วยเล่า?” หลี่เยว่หานถามอย่างสงสัย “เกาะถงเซิงมิใช่มีไว้เพียงเพื่อฝึกฝนเด็ก ๆ ให้เป็นยอดฝีมือหรอกหรือ?”
“เด็กที่ถูกฝึกมาตั้งแต่เล็กเหล่านั้นคือ ‘นักรบเดนตาย’” เมิ่งฉีฮ่วนเม้มปากเล็กน้อย “แต่หากคนของเกาะถงเซิงพบผู้ใหญ่ที่มี ‘คุณสมบัติเหมาะสม’ พวกเขาจะจับตัวกลับไปทำเป็นหุ่นเชิด”
หลี่เยว่หานตกใจจนหน้าถอดสี “หุ่นเชิดหรือ?”
“ใช่ วิชาหุ่นเชิดสืบทอดมาจากสำนักถังอันเก่าแก่ ในอดีตปฐมจักรพรรดิแห่งแคว้นตงฮั่นสามารถสถาปนาแคว้นให้ยิ่งใหญ่ได้ ก็เพราะกุมเคล็ดลับวิชาหุ่นเชิดที่บริสุทธิ์ไว้ในมือ ผู้ที่ถูกทำเป็นหุ่นเชิดจะสูญเสียความทรงจำในอดีตจนสิ้นซาก เหลือเพียงสัญชาตญาณในการต่อสู้ ความรู้สึกเจ็บปวดจะถูกสะกดไว้ด้วยเข็มทองคำ ดังนั้นหุ่นเชิดจึงน่ากลัวยิ่งกว่ายอดฝีมือเสียอีก เพราะพวกเขาไม่รู้จักเจ็บ และจะต่อสู้ไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่”
เมิ่งฉีฮ่วนยื่นมือไปลูบผมที่นุ่มสลวยของหลี่เยว่หานเบา ๆ “แต่การสร้างหุ่นเชิดมีต้นทุนสูงยิ่ง เกาะถงเซิงจึงมักจะใช้เด็กบนเกาะที่มีคุณสมบัติไม่เพียงพอจะเป็นคนตายมาทำเป็นหุ่นเชิดแทน เ