ั้งใจว่าหลังจากเจ้าหลับไปแล้ว ข้าจะลอบเดินทางไปเกาะถงเซิงด้วยตนเอง”
“ไม่ได้ ข้าจะไปกับเจ้าด้วย” หลี่เยว่หานปฏิเสธทันควัน “เจ้าเชี่ยวชาญค่ายกล ส่วนข้ามีพลังจิตกล้าแกร่ง ข้าสามารถช่วยเจ้าได้”
“เยว่หาน ค่ายกลทะเลนั้นอันตรายยิ่งนัก ภายในแฝงไว้ด้วยการเปลี่ยนแปลงนับสิบรูปแบบ เจ้าไปไม่ได้เด็ดขาด”
“ถังซีฟานคือคนที่ข้าพามา เมื่อเขาหายตัวไป ข้าย่อมต้องไปตามเขากลับมา อีกทั้งเกาะถงเซิงก็เป็นเป้าหมายของเจ้าอยู่แล้ว ในฐานะภรรยาของเจ้า อย่างไรเสียข้าก็ต้องไปเยือนที่นั่นสักครั้ง” หลี่เยว่หานกล่าวด้วยแววตาแน่วแน่ “อีกอย่าง ค่ายกลทะเลนั่นอันตรายมาก ข้ามิอาจปล่อยให้เจ้าไปคนเดียวได้ ต่อให้เจ้าแอบหนีไป ข้าก็จะตามไปให้ทันอยู่ดี”
เมื่อเห็นท่าทางเด็ดเดี่ยวของนาง เมิ่งฉีฮ่วนก็ได้แต่ทอดถอนใจยอมรับ “ข้าล่ะจนปัญญาต่อเจ้าจริง ๆ”
นับตั้งแต่หลี่เยว่หานฟื้นจากอาการหลับใหลที่ยาวนาน เมิ่งฉีฮ่วนก็ประคับประคองนางไว้ในอุ้งมือ ‘ราวกับกลัวจะร่วงหล่น’ แทบอยากจะเก็บนางไว้ในสายตาตลอดเวลาทั้งสิบสองชั่วยาม
การหายตัวไปของถังซีฟานครั้งนี้ เมิ่งฉีฮ่วนเดาได้ทันทีว่าเป็นฝีมือของคนจากเกาะถงเซิง เพราะหลายปีมานี้เกาะถงเซิงมักจะลักพาตัวผู้คนจากเมืองเทียนซิงอู่เหอไปอยู่เสมอ เมื่อก่อนเขาไม่มีเวลามาใส่ใจ แต่ยามนี้เขาจำเป็นต้องจัดการขั้นเด็ดขาดแล้ว
และครั้งนี้มิได้มีเพียงถังซีฟานที่หายตัวไป แต่ยังมีผู้คนอีกเกือบยี่สิบชีวิตซึ่งล้วนเป็นยอด
