เยว่หานดื่ม นางก็ฟื้นคืนสติขึ้นมาเสียก่อน สุดท้ายหว่านอู้เซิงเหล่านั้นจึงถูกส่งคืนให้องค์หญิงตงหยางไป
เมื่อหลี่เยว่หานฟื้นขึ้นมา นางถึงได้รู้ว่าในช่วงครึ่งปีที่นางหมดสติไปนั้น มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเหลือเกิน
ระหว่างการเดินทางกลับจากเหลียวปี้เลี่ยตง ร่างกายของหลี่เยว่หานฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันนางก็ได้ปล่อยตัวถังซีฟานออกมาจากแดนราชันไร้เทียมทานด้วย
ไม่ว่ามองมุมไหน เมิ่งฉีฮ่วนก็มองถังซีฟานด้วยความไม่สบอารมณ์ โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าถังซีฟานอยู่กับหลี่เยว่หานมานานเพียงใด ทุกครั้งที่เห็นหน้าชายผู้นี้ แววตาของเขามักจะฉายแววสังหารออกมาวูบหนึ่งเสมอ
หลี่เยว่หานเห็นเขามีท่าทีหึงหวงเช่นนั้นก็อดขำไม่ได้ “เจ้ายังจะไปถือสาหาความกับคนสติเลอะเลือนอย่างเขาอีกหรือ”
“ข้าไม่ได้ถือสา” เมิ่งฉีฮ่วนพึมพำตอบ แม้จะแสดงอาการฮึดฮัดอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรต่อ
ยามนี้พวกเขาเดินทางมาถึงและพักแรมที่เมืองเทียนซิงอู่เหอ
เมืองเทียนซิงอู่เหอในตอนนี้กลับมาสงบสุขเหมือนดังเดิมอีกครั้งหลังจากการกวาดล้างของเมิ่งฉีฮ่วนก่อนหน้านี้ ส่วนถังซีฟานที่ไม่ได้เห็นผู้คนมานาน เมื่อเห็นความคึกคักของเมืองก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจไปเสียทุกอย่าง
เฮ่อเจิ้งเทียนซึ่งเป็นผู้ติดตามของเมิ่งฉีฮ่วน ย่อมไม่อาจไปเล่นสนุกกับเขาได้ ส่วนหลี่เยว่หานแม้จะหลุดพ้นจากแดนราชันไร้เทียมทานมาแล้ว แต่ร่างกายยังบอบช้ำจากหนอนกู่ ถึงแม้หนอนจะถูกกำจัดไปแล้วห
